فرسودگی شغلی معلمان و تاثیر آن بر کیفیت آموزش

فرسودگی شغلی معلمان یکی از مسائل مهم و رو به گسترش در نظام های آموزشی معاصر است که می تواند پیامدهای منفی گسترده ای بر سلامت روان معلمان و کیفیت آموزش داشته باشد. این پدیده معمولا در اثر فشارهای شغلی مداوم، حجم بالای کار، کمبود حمایت سازمانی و چالش های رفتاری دانش آموزان شکل می گیرد و با مولفه هایی همچون خستگی هیجانی، مسخ شخصیت و کاهش احساس موفقیت فردی همراه است. هدف از این مقاله، مرور نظام مند پژوهش های داخلی و خارجی انجام شده در زمینه فرسودگی شغلی معلمان و بررسی تاثیر آن بر کیفیت آموزش است. بدین منظور، مطالعات منتشرشده در سال های اخیر در پایگاه های علمی معتبر مورد بررسی و تحلیل قرار گرفت. نتایج مطالعات نشان می دهد که فرسودگی شغلی معلمان با کاهش انگیزش شغلی، افت کیفیت تدریس، کاهش تعامل مثبت با دانش آموزان، تضعیف جو کلاس درس و در نهایت کاهش یادگیری دانش آموزان ارتباط معناداری دارد. همچنین، فرسودگی شغلی می تواند منجر به افزایش نارضایتی شغلی، غیبت از کار و تمایل به ترک حرفه معلمی شود. در پایان، بر ضرورت توجه مدیران آموزشی و سیاست گذاران به طراحی برنامه های حمایتی، ارتقای شرایط کاری و آموزش مهارت های مقابله با استرس به منظور پیشگیری و کاهش فرسودگی شغلی معلمان تاکید می شود.

کلیدواژه ها:

فرسودگی شغلی ، معلمان ، کیفیت آموزش ، سلامت روان ، نظام آموزشی