آموزش مهارت های اجتماعی و همدلی برای پیشگیری از تعارض های کلاسی

آموزش مهارت های اجتماعی و همدلی یکی از رویکردهای بنیادین در ارتقای کیفیت تعاملات کلاسی و پیشگیری از بروز تعارض های آموزشی در محیط مدرسه به شمار می آید. تعارض های کلاسی، اگر به درستی مدیریت نشوند، می توانند پیامدهای منفی آموزشی، روان شناختی و رفتاری برای دانش آموزان به همراه داشته باشند و فضای یادگیری را دچار اختلال کنند. هدف این مقاله تبیین نقش آموزش نظام مند مهارت های اجتماعی و همدلی در کاهش و پیشگیری از تعارض های کلاسی و بررسی سازوکارهای اثرگذاری آن بر روابط بین فردی دانش آموزان است. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مقالات معتبر انجام شده است؛ به این معنا که با مرور و تحلیل منابع نظری و پژوهشی، ابعاد مهارت های اجتماعی، مولفه های همدلی و انواع تعارض های کلاسی شناسایی و سپس ارتباط میان این متغیرها مورد بررسی قرار گرفته است. یافته های مقاله نشان می دهد آموزش مهارت هایی مانند ارتباط موثر، حل مسئله، مدیریت هیجان، احترام متقابل و درک دیدگاه دیگران، زمینه ساز کاهش تنش ها، افزایش همکاری و تقویت اقلیم مثبت کلاسی می شود. همچنین تقویت همدلی در میان دانش آموزان نقش مهمی در پیشگیری از رفتارهای پرخاشگرانه و شکل گیری روابط سالم آموزشی دارد. بر اساس نتایج، گنجاندن آموزش مهارت های اجتماعی و همدلی در برنامه های مدرسه محور می تواند به عنوان راهبردی موثر برای مدیریت تعارض های کلاسی مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مهارت های اجتماعی ، همدلی ، تعارض های کلاسی ، اقلیم کلاسی ، پیشگیری تربیتی