آموزش تفکر نقادانه به کودکان از طریق فلسفه برای کودکان (P۴C)

کودکان به طور ذاتی «فیلسوفان کوچک» هستند؛ آن ها با نگاهی شگفت زده به جهان می نگرند و با پرسش های بی پایانشان، ستون های بدیهی زندگی را به چالش می کشند. با این حال، نظام های آموزشی سنتی اغلب به جای پرورش این کنجکاوی، بر پاسخ های از پیش تعیین شده تمرکز کرده و ذهن پرسش گر کودک را در حصار محفوظات محدود می کنند. در این میان، برنامه «فلسفه برای کودکان» (P۴C) نه به معنای تدریس نظریات خشک فیلسوفان، بلکه به مثابه روشی برای «چگونه اندیشیدن» ظهور کرده است تا تفکر نقادانه را از همان سال های آغازین رشد، در جان دانش آموزان نهادینه کند.آموزش تفکر نقادانه از طریق این رویکرد، کودک را مجهز به ابزاری می سازد که به کمک آن می تواند سره را از ناسره تشخیص دهد، استدلال کند و از پذیرش بی چون و چرای اطلاعات محیطی اجتناب ورزد. در دنیای پیچیده و لبریز از داده های ضد و نقیض امروز، مجهز کردن کودکان به مهارت واکاوی و پرسشگری، نه یک انتخاب، بلکه ضرورتی برای صیانت از استقلال فکری آنان است. در این مسیر، کلاس درس به یک «حلقه کندوکاو» تبدیل می شود که در آن، گفتگو جایگزین تک گویی شده و معنای واقعی خردورزی در بستر تعامل جمعی شکل می گیرد. در این نوشتار، قصد داریم بررسی کنیم که چگونه پیوند میان فلسفه و دنیای کودکی، می تواند نسلی خودباور، منطقی و ژرف اندیش پرورش دهد که به جای تکرار تاریخ، به فکر ساختن آینده ای خردمندانه تر باشند

کلیدواژه ها:

مدرسه ، موقعیت ، جامعه ، مهارت ، تفکر انتقادی ، آموزش