بررسی تاثیر روش تدریس بازی محور بر یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر روش تدریس بازی محور بر یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. با توجه به اهمیت دوره ابتدایی در شکل گیری پایه های یادگیری و نقش روش های تدریس فعال در بهبود کیفیت آموزش، استفاده از بازی به عنوان ابزاری آموزشی می تواند زمینه ساز افزایش انگیزش، مشارکت و یادگیری عمیق تر دانش آموزان شود. روش تدریس بازی محور با ایجاد محیطی شاد و تعاملی، دانش آموزان را به مشارکت فعال در فرایند یاددهی–یادگیری ترغیب می کند و امکان درک بهتر مفاهیم درسی را فراهم می آورد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری پژوهش شامل دانش آموزان دوره ابتدایی بود که از میان آنان نمونه ای به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش آموزش محتوای درسی را با استفاده از روش تدریس بازی محور دریافت کرد، در حالی که گروه کنترل با روش های سنتی تدریس آموزش دید. ابزار گردآوری داده ها آزمون پیشرفت تحصیلی محقق ساخته بود که روایی و پایایی آن مورد تایید قرار گرفت. داده های حاصل با استفاده از روش های آماری مناسب مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان داد که میانگین نمرات یادگیری دانش آموزان گروه آزمایش در پس آزمون به طور معناداری بالاتر از گروه کنترل است. این نتایج بیانگر آن است که روش تدریس بازی محور تاثیر مثبت و معناداری بر یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی دارد. بر اساس نتایج به دست آمده، می توان نتیجه گرفت که به کارگیری روش تدریس بازی محور در کلاس های ابتدایی می تواند به بهبود یادگیری، افزایش مشارکت فعال دانش آموزان و ارتقای کیفیت فرایند آموزش منجر شود.

کلیدواژه ها:

روش تدریس ، بازی محور ، یادگیری ، دانش آموزان ، دوره ابتدایی