تاثیر خلاق بودن معلمان بر خلاقیت دانش آموزان در مدارس

خلاقیت یکی از مهم ترین مهارت های قرن بیست ویکم محسوب می شود که نظام های آموزشی در تلاش اند آن را در دانش آموزان پرورش دهند. در این میان، معلمان به عنوان عامل کلیدی در فرآیند یاددهی–یادگیری، نقش تعیین کننده ای در شکل گیری و تقویت خلاقیت دانش آموزان دارند. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر خلاق بودن معلمان بر خلاقیت دانش آموزان با رویکرد توصیفی و بهره گیری از آزمون t تک نمونه ای است. این پژوهش با استفاده از مرور مطالعات معتبر داخلی و خارجی (۲۰۱۵ به بعد) و تحلیل داده های استخراج شده از پژوهش های تجربی انجام شده است. نتایج تحلیل آماری نشان داد که میانگین خلاقیت دانش آموزان در کلاس هایی که معلمان خلاق دارند، به طور معناداری بالاتر از مقدار معیار است (t = ۶.۱۲, p < ۰.۰۰۱). یافته ها حاکی از آن است که ویژگی هایی نظیر انعطاف پذیری در تدریس، استفاده از روش های نوآورانه و ایجاد فضای یادگیری باز و حمایتی توسط معلمان، نقش موثری در پرورش خلاقیت دانش آموزان ایفا می کند. بر این اساس، سرمایه گذاری در توسعه خلاقیت معلمان می تواند راهبردی موثر برای ارتقای خلاقیت دانش آموزان و بهبود کیفیت آموزش باشد.

کلیدواژه ها:

خلاقیت معلم ، خلاقیت دانش آموز ، روش توصیفی ، آزمون t تک نمونه ای ، آموزش خلاق