ارزشیابی توصیفی نوین با بهره گیری از ابزارهای دیجیتال

ارزشیابی توصیفی به عنوان رویکردی انسان مدار و فراگیر در سنجش پیشرفت تحصیلی دانش آموزان، جایگزین ارزشیابی سنتی مبتنی بر نمره شده است. این رویکرد، با تاکید بر توصیف دقیق، مستندسازی مستمر و ارائه بازخورد سازنده، فرآیند یادگیری را در کانون توجه قرار می دهد. با پیشرفت های شگرف در فناوری اطلاعات و ارتباطات، پیوند میان ارزشیابی توصیفی و ابزارهای دیجیتال، فرصت های نوینی را برای غنابخشی، دقت و کارایی این فرآیند فراهم آورده است. این مقاله علمی-پژوهشی با هدف تبیین چارچوب ارزشیابی توصیفی نوین مبتنی بر فناوری های دیجیتال تدوین شده است. در این پژوهش، ابتدا مبانی نظری ارزشیابی توصیفی و ارتباط آن با نظریه های سازنده گرایی تشریح شده، سپس ضرورت ادغام ابزارهای دیجیتال مانند سامانه های مدیریت یادگیری (LMS)، پوشه های کار الکترونیکی (e-Portfolios)، و ابزارهای بازخورد دیجیتال مورد بحث قرار گرفته است. نقش دگرگون شده معلم و دانش آموز در این پارادایم جدید، تاثیرات آن بر انگیزش و خودتنظیمی یادگیرندگان، و همچنین چالش های فنی و اخلاقی مرتبط با اجرای آن، تحلیل شده اند. در نهایت، راهبردهای اجرایی و سیاستی برای استقرار موثر این مدل در نظام های آموزشی ارائه می گردد. یافته های این مقاله نشان می دهد که استفاده هدفمند از ابزارهای دیجیتال می تواند دقت، عینیت و تاثیرگذاری ارزشیابی توصیفی را به شکل چشمگیری افزایش داده و آن را به یک ابزار قدرتمند برای یادگیری عمیق تبدیل نماید.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: ارزشیابی توصیفی ، ابزارهای دیجیتال ، فناوری آموزشی ، بازخورد سازنده ، یادگیری سازنده گرا ، پوشه کار الکترونیکی.