نقش معلمان در کاهش شکاف دیجیتالی دانش آموزان در مناطق کم برخوردار

پژوهش حاضر به تحلیل نقش معلمان در کاهش شکاف دیجیتالی دانش آموزان در مناطق کم برخوردار ایران می پردازد. با توجه به رشد پیوسته فناوری اطلاعات و ارتباطات در فرایند آموزش، عدالت دیجیتال به عنوان یکی از ارکان اساسی کیفیت آموزشی مطرح است. هدف اصلی مطالعه، تبیین راهبردها و ملاحظات آموزشی است که معلمان می توانند به کار گیرند تا دسترسی، مشارکت و یادگیری موثر در محیط های آموزشی مجازی و ترکیبی برای دانش آموزان مناطق کم برخوردار فراهم شود. روش پژوهش کیفی-تفسیری است و داده ها از طریق مرور ادبیات، مصاحبه های عمیق با معلمان و مدیران مدارس مناطق کم برخوردار و تحلیل محتوای روایتی حاصل شد. یافته های کلیدی نشان می دهد که نقش معلمان فراتر از ارائه محتواست و شامل همسوگری با شرایط خانواده ها، طراحی فعالیت های دیجیتال سازگار با منابع محدود، و تبیین سواد دیجیتال به صورت ترکیبی است. مدل مفهومی پیشنهادشده بر پایه چندwaanگی با سه محور دسترسی، توانمندسازی و عدالت آموزشی است و بر سازوکارهای آموزشی با رویکرد معنادار یادگیری تاکید می کند. نتیجه گیری ها نشان می دهند که برای کاستن از شکاف دیجیتالی، سیاست گذاری مدرسه محور، سرمایه گذاری توسعه حرفه ای معلمان، و ایجاد شبکه های پشتیبانی محلی ضروری است. با وجود محدودیت های منابع و ساختارهای نهادی، می توان از طریق طراحی تجربه یادگیری فراگیر، ایجاد فضای آموزشی امن در فضای مجازی و تقویت سواد دیجیتال دانش آموزان به کاهش شکاف دیجیتالی دست یافت. در این میان، نقش والدین و جامعه نیز به عنوان عوامل مکمل در نظر گرفته می شود.کلیدواژه ها

کلیدواژه ها:

شکاف دیجیتالی ، عدالت دیجیتال ، مناطق کم برخوردار ، آموزش مجازی ، آموزش ترکیبی ، سواد دیجیتال ، نقش معلمان ، راهبردهای آموزشی ، چالش های ساختاری ، ایران