آموزش همدلی و هوش هیجانی (EQ) به عنوان پیش نیاز موفقیت تحصیلی.

در دهه های اخیر، پژوهش های حوزهی روان شناسی تربیتی نشان می دهد که موفقیت تحصیلی تنها تابعی از توانایی شناختی، بهرهی هوشی و مهارت های مطالعه نیست، بلکه به شکل جدی تحت تاثیر مهارت های هیجانی و بین فردی قرار دارد. دو مولفهی بنیادین این مجموعه مهارت ها، یعنی «همدلی» و «هوش هیجانی (EQ)»، نقش اساسی در توانایی دانش آموزان برای مدیریت احساسات، سازگاری با چالش ها، برقراری روابط سالم و ایجاد انگیزهی پایدار برای یادگیری دارند. همدلی باعث افزایش انسجام اجتماعی، کاهش تعارضات و بهبود یادگیری مشارکتی می شود و در مقابل، هوش هیجانی بستری فراهم می کند تا دانش آموز بتواند هیجانات خود را تنظیم کرده، اضطراب امتحان را کاهش دهد، رفتارهای تکانشی را کنترل کند و از شکست ها فرصتی برای رشد بسازد.این مقاله به بررسی مبانی نظری، اهمیت تربیتی، تاثیر مستقیم و غیرمستقیم همدلی و هوش هیجانی بر عملکرد تحصیلی، روش های آموزشی مبتنی بر شواهد، نقش والدین و معلمان، چالش های اجرای این آموزش در نظام آموزشی ایران، و راهکارهای بومی سازی آن می پردازد. همچنین تلاش شده است با تکیه بر منابع علمی فارسی و تحلیل های پژوهشی، مسیرهایی عملی برای طراحی برنامه های آموزشی کارآمد ارائه شود. هدف این مقاله نشان دادن این حقیقت است که اگرچه مدارس بر آموزش شناختی تمرکز دارند، اما بدون توسعهی سازوکارهای هیجانی و اجتماعی، دستیابی به موفقیت تحصیلی پایدار ممکن نیست.

کلیدواژه ها:

همدلی ، هوش هیجانی ، موفقیت تحصیلی ، تنظیم هیجان ، مهارت های اجتماعی ، آموزش و پرورش ، مهارت های زندگی ، رشد هیجانی