رتبه بندی معلمان در قرن ۲۱ بر اساس مهارت تمرکز دیجیتال و روش تدریس تلفیقی در آموزش نسل Z و آلفا/

در سال های اخیر تحولات فناورانه به طور عمیقی ساختارهای آموزشی را دگرگون کرده است. این مقاله با رویکردی علمی-پژوهشی به بررسی رتبه بندی معلمان در قرن بیست ویکم بر پایه مهارت های تمرکز دیجیتال و کاربرد تدریس تلفیقی در آموزش نسل های Z و آلفا می پردازد. هدف اصلی، تبیین مفهوم تمرکز دیجیتال و سواد توجه، شناسایی ویژگی های یادگیری نسل Z و آلفا، و پیشنهاد شاخص های رتبه بندی معلمان با محوریت تمرکز دیجیتال است. روش پژوهش ترکیبی-کیفی-کمی است که از مرور نظام مند منابع داخلی، تحلیل محتوا از اسناد آموزشی ایران و داده های تجربه محور استفاده می کند. یافته های اصلی نشان می دهد که وجود شاخص های مشخص برای تمرکز دیجیتال معلمان، هم سو با سیاست های آموزش عالی و آموزش و پرورش ایران، می تواند به بهبود کیفیت تدریس و سازگاری با نیازهای نسل جدید کمک کند. همچنین تاکید می کند که تدریس تلفیقی با چارچوب های تدریس مدرن در ایران، نیازمند ساختارهای پشتیبانی مانند ارتقاء مهارت های دیجیتال معلمان، طراحی منابع آموزشی مناسب، و بازنگری در استانداردهای حرفه ای است. پیشنهادها بر مبنای سه محور سیاستی، حرفه ای و اجرایی ارائه می شود تا به بهبود کارایی آموزشی و ارتقاء سواد دیجیتال نسل های آینده منجر شود. از محدودیت های پژوهش می توان به کمبود داده های طولی و تنوع روایی در منابع داخلی اشاره کرد. شکل های پیوست و ارائه آمارهای کلان در مقاله گنجانده شده و با ارجاع به منابع داخلی پشتیبانی می شود. نهایتا، نتایج نشان می دهد که تمرکز به عنوان نیروی پیشران در فرایند تدریس می تواند به توسعه فرهنگ یادگیری مادام العمر و انعطاف پذیری سیستم آموزشی ایران کمک کند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی:تمرکز دیجیتال ، سواد توجه ، نسل Z و آلفا ، تدریس تلفیقی ، آموزش ایران ، رتبه بندی معلمان ، سیاست گذاری آموزشی ، کیفیت تدریس ، مدل های یادگیری