نقش هوش هیجانی معلمان در مدیریت کلاس و کاهش رفتارهای چالشی دانش آموزان

این مقاله به بررسی نقش هوش هیجانی معلمان در مدیریت کلاس و کاهش رفتارهای چالشی دانش آموزان می پردازد. هوش هیجانی به مثابه مجموعه ای از شایستگی ها شامل خودآگاهی، خودتنظیمی، همدلی، مهارت های ارتباطی و انگیزش درونی، در شکل دهی به آب وهوای کلاس، رابطه معلم–دانش آموز و فرآیندهای انضباطی غیرتنبیهی نقشی اساسی دارد. در این مقاله، با اتکا به مبانی نظری (سالووی و مایر/گلمن) و با تکیه بر ادبیات فارسی آموزش وپرورش، پیوند بین مولفه های هوش هیجانی و ابعاد مدیریت کلاس (پیشگیرانه، حمایتی و مداخله ای) واکاوی می شود. سپس تاثیر هوش هیجانی بر کاهش رفتارهای چالشی از طریق سازوکارهایی مانند تنظیم هیجانی مشترک، رابطه موثر، عدالت ادراک شده و راهبردهای انضباطی ترمیم محور تحلیل می گردد. در ادامه الگوهای مداخله و برنامه های توانمندسازی معلمان با محوریت آموزش مهارت های هیجانی، بازاندیشی حرفه ای، مربی گری همتایان و طراحی نظام های مدرسه ای حساس به هیجان ارائه می شود. یافته های نظری و مرور پیشینه نشان می دهد که ارتقای هوش هیجانی معلمان می تواند بسامد و شدت رفتارهای چالشی را کاهش دهد، مشارکت و انگیزش دانش آموزان را افزایش دهد، و کیفیت یادگیری و رفاه روانی کلاس را بهبود بخشد. توصیه های سیاستی برای برنامه های تربیت معلم، بازآموزی حرفه ای و ارزیابی عملکرد نیز ارائه شده است. این مقاله دلالت دارد که هوش هیجانی نه یک مهارت فرعی، بلکه زیرساخت مدیریت موثر کلاس درس و انضباط ترمیمی–رشددهنده است.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: هوش هیجانی ، مدیریت کلاس ، رفتارهای چالشی ، تنظیم هیجانی ، رابطه معلم–دانش آموز ، انضباط ترمیمی ، همدلی ، مدارس