نقش معلم در کاهش اضطراب امتحان (Test Anxiety) با رویکردهای شناختی-رفتاری.

اضطراب امتحان یکی از شایع ترین مشکلات هیجانی در محیط های آموزشی است که می تواند عملکرد تحصیلی، سلامت روان و انگیزش یادگیری دانش آموزان را به طور معناداری تحت تاثیر قرار دهد. پژوهش ها نشان می دهند که عوامل متعددی در شکل گیری و تداوم اضطراب امتحان نقش دارند که از میان آن ها، نقش معلم به عنوان یکی از موثرترین عوامل محیطی کمتر به صورت نظام مند مورد توجه قرار گرفته است. هدف این مقاله، تبیین نقش معلم در کاهش اضطراب امتحان با تاکید بر رویکردهای شناختی–رفتاری است. در این چارچوب، معلم نه تنها انتقال دهنده ی محتوا، بلکه عامل شکل دهنده ی باورها، نگرش ها، انتظارات و تجربه های هیجانی دانش آموزان تلقی می شود. مقاله حاضر با مرور مفهوم اضطراب امتحان، مبانی نظری رویکرد شناختی–رفتاری، نقش باورهای معلم، کیفیت تعامل معلم–دانش آموز، شیوه های تدریس، ارزشیابی آموزشی و آموزش مهارت های شناختی–رفتاری در کلاس درس، نشان می دهد که معلمان می توانند نقشی کلیدی در پیشگیری و کاهش اضطراب امتحان ایفا کنند. همچنین، ملاحظات فرهنگی و نهادی موثر بر این نقش مورد توجه قرار گرفته است. یافته های این مقاله می تواند مبنایی نظری برای طراحی مداخلات آموزشی و برنامه های توانمندسازی معلمان فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: اضطراب امتحان ، معلم ، رویکرد شناختی–رفتاری ، تعامل آموزشی ، ارزشیابی تحصیلی