بررسی تاثیر عدالت سازمانی بر تعهد سازمانی، انگیزش و رضایت شغلی معلمان

هدف این پژوهش بررسی اثر عدالت سازمانی بر تعهد سازمانی، انگیزش و رضایت شغلی معلمان در نظام آموزشی ایران است. با توجه به تحولات آموزش و پرورش، عدالت سازمانی به عنوان یک سازه کلیدی می تواند الگوی رفتار کارکنان را شکل دهد و پیامدهای متنوعی بر انگیزش، تعهد و رضایت شغلی به سمت مدارس ایجاد کند. این مطالعه با استفاده از متون و پژوهش های فارسی معتبر مرتبط با عدالت توزیعی، رویه ای و مراوده ای و با تمرکز بر معلمان، به صورت نظری-ملموسی به تحلیل روابط مفهوم عدالت با سه متغیر اصلی می پردازد. به طور خاص، در این مقاله معانی و ابعاد عدالت سازمانی در قالب سه بعد اصلی توزیعی، رویه ای و مراوده ای استخراج و اجرای آن در محیط مدرسه ای ایران بررسی می شود. ضمن بررسی مبانی نظری، با تکیه بر پژوهش های فارسی معتبر مانند پژوهش های طوسی، سلیمانی، ابطحی و رضاییان و دیگر صاحب نظران داخلی، همچنین ارجاع به کارهای الوانی، زارعی متکی و همکاران، سعی شده است چارچوبی جامعی برای تحلیل اثر عدالت سازمانی ارائه شود. نتایج فرضی این مطالعه نشان می دهد که عدالت توزیعی و مراوده ای بیش از عدالت رویه ای می تواند به شکل گیری تعهد سازمانی و انگیزش در معلمان اثرگذار باشد و همچنین رضایت شغلی را از طریق مسیرهای میانجی درونی و بیرونی تقویت کند. پیامدهای مدیریتی عدالت سازمانی در مدارس عبارت اند از بهبود روایی تصمیم گیری های مدیران، تقویت اعتماد به مدیران مدرسه و افزایش پایبندی به اصول آموزشی، که نهایتا به بهبود کارایی و اثر بخشی آموزشی منجر می شود. در نهایت، پیشنهادهای مدیریتی برای اجرای عدالت سازمانی در مدارس ایران ارائه می شود تا تعاملات میان مدیران، استادان و ادارات آموزشی تقویت گردد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: عدالت سازمانی ، تعهد سازمانی ، انگیزش ، رضایت شغلی ، معلمان