یادگیری عملی و خلاقانه با فعالیت های بازی محور در مدارس

یادگیری عملی و خلاقانه با فعالیت های بازی محور در مدارس پدیده ای است که در دهه های اخیر به عنوان یکی از محورهای کلیدی توسعه یادگیری فعال مطرح شده است. در این مقاله علمی ترویجی، رویکردی جامع و چندبعدی به یادگیری عملی از طریق بازی محور ارائه می شود تا بتوان چارچوبی کارآمد برای اجرایی کردن آن در سطوح مختلف آموزشی در مدرسه ها ارائه نمود. هدف اصلی بررسی چیستی و کنش های یادگیری عملی در قالب فعالیت های بازی محور است و با تکیه بر مبانی نظری یادگیری فعال، خلاقیت، و تفکر انتقادی،راهکارها و چالش های اجرای این رویکرد در محیط کلاس و مدرسه بررسی می شود. در این راستا، مقاله به تشریح پیش نیازهای فرهنگی و ساختاری، طراحی فعالیت های بازی محور با هم راهی اهداف آموزشی، و مدل های ارزیابی یادگیری می پردازد. همچنین نقش معلم به عنوان تسهیل گر، طراحی مسیرهای یادگیری، و فراهم آوری فضا و منابع برای ارتقای مشارکت و انگیزش دانش آموزان بررسی می شود. از منظر پژوهشی، مرور منابع فارسی مرتبط با حوزه های آموزش، یادگیری فعال، بازی محور و خلاقیت در مدارس، با ارجاع به متون سیف، شعبانی، مهرمحمدی، خسروی، فدانش، یوسف زاده، و مستندات وزارت آموزش و پرورش انجام می گیرد تا سکوی کلامی برای تحلیل های میدانی و کاربردی فراهم گردد. بررسی های میدانی، نمونه های موفق از اجرای فعالیت های بازی محور در مدارس، و مدل های ارزیابی کیفی و کمی برای سنجش تاثیر این رویکرد بر گسترش تفکر حل مسئله، همکاری گروهی، و انگیزه در یادگیری ارائه می شود. نتیجه گیری عملی مقاله به صورت مستقل ارائه نمی شود، اما مدل ها و نکات کلیدی برای بومی سازی و پیاده سازی در مدارس مختلف ارائه می گردد تا از منظر مدیران، معلمان، و سیاستگذاران آموزشی قابل استفاده باشد. نویسندگان با توجه به نگارش به زبان فارسی، از اصول نگارش علمی، ارجاع به منابع فارسی معتبر، و توجه به نیازهای آموزشی محتوایی در مدارس کشور بهره گرفته اند تا بتوان به عنوان راهنمایی کاربردی برای طراحی و اجرای فعالیت های بازی محور در مدارس عمل کرد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی:یادگیری عملی ، بازی محور ، خلاقیت ، یادگیری فعال ، مدرسه ، معلم به عنوان تسهیل گر ، طراحی فعالیت های آموزشی ، ارزیابی یادگیری