تحلیل آشنایی با آثار جهانی و نقش آن در درک متون فارسی در کتب متوسطه از منظر ادبیات تطبیقی

ادبیات تطبیقی به عنوان رشته ای که به مطالعه روابط میان ادبیات های مختلف، صرف نظر از مرزهای جغرافیایی و زبانی می پردازد، پتانسیل عظیمی برای غنا بخشیدن به نظام آموزش و پرورش، به ویژه در حوزه آموزش زبان و ادبیات فارسی دارد. این مقاله با بررسی مبانی نظری و اهمیت ادبیات تطبیقی در عرصه آموزش، به تحلیل چگونگی تاثیر آشنایی دانش آموزان با آثار برجسته ادبیات جهان بر درک عمیق تر، تحلیل انتقادی و appreciation (قدردانی) بهتر متون ادبی فارسی می پردازد. مقاله حاضر استدلال می کند که مقایسه متون فارسی با آثار مشابه یا متفاوت از فرهنگ های دیگر، نه تنها به روشن شدن ویژگی های منحصر به فرد ادبیات فارسی کمک می کند، بلکه بن مایه ها، ساختارها و شگردهای ادبی مشترک بشری را نیز آشکار می سازد. در این مسیر، با تکیه بر دیدگاه ها و آثار اندیشمندان و پژوهشگران ایرانی در حوزه ادبیات و آموزش، راهکارهایی عملی برای گنجاندن رویکرد تطبیقی در برنامه های درسی و شیوه های آموزشی ارائه خواهد شد. هدف نهایی، تربیت نسلی از دانش آموزان است که هم به میراث غنی ادبیات فارسی آگاه باشند و هم بتوانند جایگاه این ادبیات را در بستر وسیع تر ادبیات جهانی درک کنند.

کلیدواژه ها:

ادبیات تطبیقی ، آموزش و پرورش ، متون فارسی ، ادبیات جهان ، درک متن ، برنامه درسی ، روش تدریس.