آموزش تاب آورانه: طراحی مجدد فضای آموزشی پس از بحران بر اساس تجربه زیسته معلمان

در این پژوهش به بررسی فضای آموزشی تاب آورانه و نقش آن در بهبود کیفیت آموزش در شرایط بحرانی پرداخته شده است. هدف اصلی این مطالعه، شناسایی مولفه های موثر در طراحی فضای آموزشی تاب آورانه و تحلیل چگونگی تاثیر آن بر انعطاف پذیری معلمان و دانش آموزان بود. روش این پژوهش تحلیلی-توصیفی بوده و داده ها از منابع ایرانی علمی-پژوهشی استخراج شدند. یافته ها نشان داد که فضای آموزشی تاب آورانه می تواند به معلمان کمک کند تا در شرایط بحرانی به بهترین شکل ممکن به نیازهای دانش آموزان پاسخ دهند. همچنین، تجربه زیسته معلمان و استفاده از فناوری در این فضا نقش مهمی در بهبود کیفیت آموزش دارد. نتایج حاکی از آن است که مشارکت معلمان و دانش آموزان در فرایند طراحی فضای آموزشی می تواند به افزایش انعطاف پذیری و بهبود یادگیری کمک کند. در نهایت، پیشنهاد شد که سیستم آموزشی فعلی با توجه به نیازهای جدید، بازنگری شود.واژگان کلیدی: فضای آموزشی تاب آورانه، کیفیت آموزش، بحران، مشارکت معلمان، فناوری آموزشی