بررسی اثر کارگاه های مهارت زندگی بر بهبود رفتارهای اجتماعی دانش آموزان ابتدایی

دوران کودکی و به ویژه سال های ابتدایی تحصیل، یکی از حساس ترین مراحل رشد اجتماعی و شخصیتی انسان است. در این دوره، پایه های شخصیت، مهارت های اجتماعی و سبک تعامل با دیگران شکل می گیرد و تجربه های اولیه اجتماعی نقش تعیین کننده ای در رفتارهای آینده دارند. مدرسه به عنوان مهم ترین نهاد اجتماعی پس از خانواده، محیطی است که دانش آموزان در آن مهارت های اجتماعی خود را تجربه و تقویت می کنند. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر کارگاه های آموزش مهارت های زندگی بر بهبود رفتارهای اجتماعی دانش آموزان مقطع ابتدایی مدارس شهر کرمانشاه انجام شد. این پژوهش از نوع شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری شامل دانش آموزان مقطع ابتدایی شهر کرمانشاه بود که از میان آن ها نمونه ای به صورت تصادفی انتخاب و به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش در کارگاه های آموزش مهارت های زندگی شامل خودآگاهی، همدلی، مهارت های ارتباطی، حل مسئله، تصمیم گیری و کنترل هیجانات شرکت کردند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه استاندارد رفتارهای اجتماعی بود. نتایج نشان داد آموزش مهارت های زندگی تاثیر معناداری بر بهبود رفتارهای اجتماعی دانش آموزان دارد. بر اساس یافته ها، گنجاندن برنامه های آموزش مهارت های زندگی در برنامه درسی مدارس ابتدایی می تواند نقش موثری در ارتقای سازگاری اجتماعی دانش آموزان ایفا کند و به کاهش مشکلات رفتاری کمک نماید.

کلیدواژه ها:

مهارت های زندگی ، رفتارهای اجتماعی ، دانش آموزان ابتدایی ، آموزش مهارت های زندگی ، کرمانشاه