بررسی اثر آموزش مهارت های حل تعارض بر کاهش درگیری های کلاسی دانش آموزان ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر آموزش مهارت های حل تعارض بر کاهش درگیری های کلاسی دانش آموزان مقطع ابتدایی در مدارس شهر کرمانشاه انجام شده است. درگیری های کلاسی به عنوان یکی از مسائل شایع در محیط های آموزشی، می تواند پیامدهای نامطلوبی بر فرایند یاددهی یادگیری، سلامت روانی دانش آموزان و کیفیت تعاملات اجتماعی آنان داشته باشد. کودکان در سنین ابتدایی به دلیل محدودیت در مهارت های خودکنترلی، ضعف در بیان هیجانات و ناتوانی در حل مسالمت آمیز تعارض ها، بیش از سایر مقاطع تحصیلی در معرض بروز رفتارهای پرخاشگرانه قرار دارند. آموزش مهارت های حل تعارض به عنوان یکی از مولفه های اساسی آموزش مهارت های زندگی، می تواند دانش آموزان را برای مواجهه سازنده با اختلافات و تعارض های بین فردی توانمند سازد. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان مقطع ابتدایی مدارس دولتی شهر کرمانشاه بود که نمونه ای از آنان به روش تصادفی انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه درگیری های کلاسی و مقیاس مهارت های حل تعارض بود. برنامه آموزشی مهارت های حل تعارض طی چند جلسه آموزشی برای گروه آزمایش اجرا شد. داده ها با استفاده از روش های آماری مناسب تحلیل گردید. نتایج پژوهش نشان داد آموزش مهارت های حل تعارض تاثیر معناداری بر کاهش درگیری های کلاسی دانش آموزان دارد. یافته های این پژوهش بر ضرورت توجه به آموزش مهارت های اجتماعی و هیجانی در برنامه های درسی مدارس ابتدایی تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

مهارت های حل تعارض ، درگیری های کلاسی ، دانش آموزان ابتدایی ، مهارت های زندگی ، شهر کرمانشاه