نقش اخلاق فردی کارکنان در سلامت سازمانی و بهبود عملکرد ادارات آموزش و پرورش

اخلاق فردی به عنوان زیربنای رفتار حرفه ای، نقشی انکارناپذیر در کارایی، اثربخشی و اعتبار سازمان های اداری دارد. در ادارات آموزش و پرورش که مسئولیت تربیت نسل آینده و فرهنگ سازی را بر عهده دارند، التزام عملی کارکنان به اصول اخلاقی از اهمیت دوچندان برخوردار است. هدف پژوهش حاضر، واکاوی جایگاه اخلاق فردی در پیشگیری از فساد اداری، ارتقای روحیه کار تیمی و افزایش رضایت مراجعین در بدنه آموزش و پرورش است. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و با استناد به منابع کتابخانه ای و اسناد بالادستی، به بررسی مولفه های کلیدی اخلاق فردی شامل امانت داری، صداقت، مسئولیت پذیری و رازداری پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که ضعف در اخلاق فردی کارکنان، نه تنها باعث بروز مفاسد اداری و اتلاف منابع می شود، بلکه چهره نظام آموزشی را در نگاه جامعه تخریب می کند. نتایج حاصله حاکی از آن است که تقویت اخلاق فردی نیازمند توجه به بعد درونی (تزکیه نفس) و بعد بیرونی (نظارت و قانون مندی) همزمان است. این مقاله به ارائه راهکارهایی برای نهادینه کردن اخلاق حرفه ای در میان کارکنان اداری آموزش و پرورش می پردازد.

کلیدواژه ها:

اخلاق فردی ، کارکنان اداری ، آموزش و پرورش ، سلامت سازمانی ، مسئولیت پذیری ، اخلاق حرفه ای