سیاست های آموزشی: مسیر بهبود کیفیت و عدالتی

سیاست های آموزشی نقش کلیدی در ارتقای کیفیت یادگیری و تحقق عدالت آموزشی ایفا می کنند. بهبود نظام آموزشی بدون برنامه ریزی استراتژیک و سیاست گذاری مبتنی بر شواهد امکان پذیر نیست. این مقاله با هدف بررسی تاثیر سیاست های آموزشی بر کیفیت و عدالت در مدارس شهر کرمانشاه انجام شده است. روش تحقیق از نوع کیفی و کمی (روش ترکیبی) بوده و داده ها از طریق پرسشنامه، مصاحبه و اسناد آموزشی جمع آوری شده است. یافته ها نشان می دهد که سیاست های آموزشی موجود با وجود تلاش ها برای ارتقای کیفیت، هنوز در زمینه عدالت آموزشی دارای چالش هایی است؛ به ویژه در توزیع منابع و فرصت های یادگیری بین مدارس مناطق مختلف. علاوه بر این، مشارکت معلمان و اولیا در فرآیند تصمیم گیری و اجرای سیاست ها نقش موثری در موفقیت آن ها دارد. بر اساس نتایج، پیشنهاد می شود سیاست های آموزشی با رویکرد مبتنی بر شواهد، توجه ویژه به مناطق محروم و ارتقای توانمندی معلمان طراحی و اجرا شوند.

کلیدواژه ها:

سیاست های آموزشی ، کیفیت آموزش ، عدالت آموزشی ، مدارس کرمانشاه ، توسعه پایدار