تحلیل تاثیر آموزش مبتنی بر همدلی بر بهبود روابط همسالان، ارتقای مهارت های اجتماعی و کاهش تعارضات رفتاری در محیط مدرسه

آموزش مبتنی بر همدلی به عنوان رویکردی نوین در حوزه تعلیم و تربیت، نقش مهمی در ارتقای روابط میان همسالان و کاهش تعارضات رفتاری در محیط مدرسه دارد. مطالعات متعددی نشان داده اند که همدلی نه تنها به توانایی دانش آموزان در درک احساسات و نیازهای دیگران کمک می کند، بلکه مهارت های اجتماعی، همکاری گروهی و حل تعارض را نیز تقویت می کند. این مقاله با مرور پژوهش های پیشین، تلاش می کند تاثیر آموزش مبتنی بر همدلی بر روابط همسالان، مهارت های اجتماعی و کاهش تنش ها و درگیری ها در مدارس را مورد بررسی قرار دهد. بررسی منابع نشان می دهد که دانش آموزانی که در برنامه های آموزشی همدلی شرکت می کنند، نسبت به همسالان خود رفتارهای حمایتی و همکارانه بیشتری از خود نشان می دهند و میزان تعارضات کلامی و فیزیکی میان آنان کاهش می یابد. علاوه بر این، آموزش همدلی باعث افزایش خودآگاهی و تنظیم هیجانی دانش آموزان می شود، که نقش موثری در مدیریت اختلافات و ایجاد محیط مدرسه ای مثبت و امن دارد. یافته های مرور مطالعات حاکی از آن است که اجرای برنامه های منسجم و منظم مبتنی بر همدلی، همراه با حمایت معلمان و والدین، می تواند به شکل چشمگیری تعاملات اجتماعی را بهبود بخشد و فضای مدرسه را برای یادگیری و رشد روانی دانش آموزان مناسب تر کند. در نهایت، این مقاله بر اهمیت ادغام آموزش همدلی در برنامه های درسی و تربیتی مدارس و بهره گیری از روش های عملی و خلاقانه برای آموزش مهارت های همدلانه تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر همدلی ، روابط همسالان ، مهارت های اجتماعی ، کاهش تعارض