بررسی نقش فناوری های هوشمند در تحول سبک یادگیری دانش آموزان و بازتعریف تجربه آموزش در مدارس قرن بیست ویکم

تحولات فناوری در دهه های اخیر تاثیر عمیقی بر نظام های آموزشی و سبک های یادگیری دانش آموزان داشته است. ورود ابزارهای دیجیتال و فناوری های هوشمند، امکان دسترسی به منابع متنوع، محیط های تعاملی و شخصی سازی یادگیری را برای دانش آموزان فراهم کرده است. این تغییرات باعث شده است یادگیری از یک فرآیند سنتی و منفعل به تجربه ای فعال، هدفمند و مشارکتی تبدیل شود و دانش آموزان بتوانند نقش فعالی در مدیریت مسیر یادگیری خود ایفا کنند. با بهره گیری از هوش مصنوعی و ابزارهای تحلیلی، مسیر یادگیری هر دانش آموز با توجه به توانایی ها، سبک یادگیری و علاقه مندی های فردی طراحی می شود. این ویژگی باعث افزایش انگیزه، ارتقای مهارت های شناختی و توسعه مهارت های خودگردانی در دانش آموزان شده و تجربه یادگیری را عمیق تر و کاربردی تر می سازد. همچنین، بازخورد فوری و مستمر در محیط های دیجیتال موجب بهبود عملکرد و اصلاح مسیر یادگیری می شود و فرآیند یادگیری تطبیقی را تقویت می کند. فناوری های هوشمند فرصت یادگیری تعاملی و تجربی را فراهم می آورند که مهارت های اجتماعی، هیجانی و تفکر انتقادی دانش آموزان را توسعه می دهد. یادگیری مبتنی بر پروژه، فعالیت های مشارکتی و محیط های شبیه سازی شده به دانش آموزان امکان می دهد مسائل واقعی را تجربه کنند، همکاری گروهی را تمرین کنند و مهارت های حل مسئله و تصمیم گیری خود را تقویت نمایند. این رویکرد باعث می شود یادگیری تنها به انتقال محتوا محدود نشود و تجربه ای جامع و همه جانبه فراهم شود. استفاده از فناوری های هوشمند در مدارس قرن بیست ویکم موجب بازتعریف تجربه آموزشی شده و محیط یادگیری را انعطاف پذیر، فعال و انگیزه بخش می کند.

کلیدواژه ها:

فناوری های هوشمند ، سبک یادگیری ، دانش آموزان ، تجربه ، آموزش ، مدارس قرن بیست ویکم