معماری فناوری اطلاعات در شهرداری ها و تاثیر آن بر بهره وری سازمانی

فناوری اطلاعات در دهه های اخیر به یکی از مولفه های اساسی تحول سازمان های عمومی تبدیل شده و شهرداری ها نیز به عنوان نهادهای محوری مدیریت شهری، بیش از پیش به بهره گیری نظام مند از آن نیازمند شده اند. معماری فناوری اطلاعات به عنوان رویکردی ساخت یافته و کل نگر، چارچوبی برای هم راستاسازی اهداف سازمانی، فرایندهای اجرایی و زیرساخت های فناورانه فراهم می آورد و زمینه را برای ارتقای عملکرد و بهره وری سازمانی مهیا می سازد. در شهرداری ها که با تنوع ماموریت ها، تعدد واحدهای سازمانی و حجم بالای اطلاعات مواجه هستند، نبود معماری منسجم فناوری اطلاعات می تواند منجر به دوباره کاری، اتلاف منابع، ناهماهنگی در تصمیم گیری و کاهش کیفیت خدمات شهری شود. استقرار معماری فناوری اطلاعات امکان یکپارچه سازی سیستم های اطلاعاتی، بهبود جریان داده ها، شفاف سازی فرایندهای مدیریتی و افزایش توان پاسخگویی سازمان را فراهم می کند. از سوی دیگر، این معماری با ایجاد زبان مشترک میان مدیران و متخصصان فناوری اطلاعات، نقش موثری در بهبود حکمرانی فناوری و تصمیم گیری های راهبردی ایفا می کند. مقاله حاضر با رویکردی تحلیلی و بر پایه مرور مطالعات معتبر داخلی و بین المللی، به بررسی نقش و کارکرد معماری فناوری اطلاعات در شهرداری ها و تاثیر آن بر بهره وری سازمانی می پردازد. نتایج تحلیل ها نشان می دهد که پیاده سازی هدفمند معماری فناوری اطلاعات می تواند به کاهش پیچیدگی های سازمانی، افزایش کارایی فرایندها و ارتقای کیفیت خدمات شهری منجر شود و به عنوان یکی از الزامات اساسی مدیریت نوین شهری مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

معماری فناوری اطلاعات ، بهره وری سازمانی ، شهرداری ها ، تحول دیجیتال ، مدیریت شهری