بررسی کارکرد شبکه های اجتماعی آموزشی در بهبود تعاملات آموزشی، یادگیری گروهی و شکل گیری هویت یادگیرنده

با گسترش فناوری های اطلاعات و ارتباطات، شبکه های اجتماعی آموزشی به عنوان یکی از ابزارهای نوین و موثر در آموزش، نقش برجسته ای در بهبود تعاملات آموزشی، یادگیری گروهی و شکل گیری هویت یادگیرنده پیدا کرده اند. این شبکه ها، با ایجاد محیطی تعاملی و پویا، یادگیرندگان را قادر می سازند تا علاوه بر دسترسی به محتوای آموزشی، در بحث ها و پروژه های گروهی مشارکت فعال داشته باشند، بازخورد دریافت کنند و مهارت های اجتماعی و حرفه ای خود را توسعه دهند. پژوهش حاضر با هدف بررسی کارکرد شبکه های اجتماعی آموزشی و اثر آن بر تعاملات آموزشی، یادگیری گروهی و هویت یادگیرنده انجام شد. مطالعات نشان می دهند که تعاملات آموزشی فعال، شامل ارتباط یادگیرنده با مدرس، یادگیرندگان دیگر و محتوای آموزشی، نقش کلیدی در افزایش انگیزه، یادگیری عمیق و توسعه مهارت های شناختی ایفا می کنند. همچنین، یادگیری گروهی و همیارانه در محیط های شبکه ای، توانایی یادگیرندگان در حل مسائل پیچیده، تبادل تجربه و همکاری موثر را افزایش می دهد. شبکه های اجتماعی آموزشی با فراهم کردن ابزارهایی مانند گروه های مجازی، تالارهای گفتگو، چت و اشتراک منابع، یادگیرندگان را به مشارکت فعال و تعامل مستمر ترغیب می کنند. علاوه بر این، این شبکه ها نقش مهمی در شکل گیری هویت یادگیرنده دارند، زیرا یادگیرندگان می توانند خود را به عنوان افراد مسئول، فعال و توانمند در فرآیند یادگیری تعریف کنند. با توجه به یافته ها، استفاده هدفمند و مدیریت شده از شبکه های اجتماعی آموزشی می تواند کیفیت یادگیری، انگیزه و مشارکت یادگیرندگان را افزایش دهد و محیطی پویا و تعاملی برای یادگیری فراهم کند. همچنین، شناخت مزایا، چالش ها و محدودیت های این شبکه ها به طراحان آموزشی کمک می کند تا استراتژی های موثری برای بهبود فرآیند یادگیری ارائه دهند.

کلیدواژه ها:

شبکه های اجتماعی آموزشی ، تعاملات آموزشی ، یادگیری گروهی ، هویت یادگیرنده ، یادگیری فعال