نقش استفاده برنامه ریزی شده از ابزارهای دیجیتال آموزشی در تقویت انگیزه تحصیلی و افزایش تعامل دانش آموزان در فرایند یاددهی–یادگیری

با پیشرفت فناوری های دیجیتال، بهره گیری هدفمند از ابزارهای آموزشی نوین به یکی از مولفه های کلیدی در ارتقای کیفیت یاددهی–یادگیری تبدیل شده است. پژوهش حاضر به بررسی نقش استفاده برنامه ریزی شده از ابزارهای دیجیتال آموزشی در تقویت انگیزه تحصیلی و افزایش تعامل دانش آموزان می پردازد. مبانی نظری تحقیق شامل بررسی ماهیت و مفهوم فناوری های دیجیتال، انواع ابزارهای آموزشی، جایگاه فناوری در نظام های یاددهی–یادگیری نوین، نظریه های یادگیری و انگیزش تحصیلی و اهمیت محیط های یادگیری تعاملی است. یافته های نظری نشان می دهد که ابزارهای دیجیتال آموزشی با ارائه محیط های چندرسانه ای، تعاملی و انعطاف پذیر، امکان یادگیری فعال، مشارکتی و معنادار را برای دانش آموزان فراهم می آورند. این ابزارها، از طریق ارائه بازخورد فوری، فعالیت های متنوع و شخصی سازی یادگیری، انگیزه درونی و بیرونی دانش آموزان را تقویت می کنند و مشارکت آنان را در فرایند یاددهی–یادگیری افزایش می دهند. علاوه بر این، نقش معلم در به کارگیری موثر فناوری های دیجیتال بسیار تعیین کننده است؛ معلم با برنامه ریزی هدفمند، طراحی فعالیت های تعاملی و هدایت دانش آموزان، می تواند اثر ابزارهای دیجیتال را بر یادگیری، انگیزه و تعامل دانش آموزان به حداکثر برساند. تعامل فعال با محتوا، معلم و همسالان، از دیگر عوامل مهمی است که یادگیری عمیق و معنادار را ممکن می سازد و باعث توسعه مهارت های شناختی، اجتماعی و انگیزشی دانش آموزان می شود. نتایج مبانی نظری پژوهش نشان می دهد که استفاده هدفمند از ابزارهای دیجیتال آموزشی نه تنها موجب افزایش انگیزه و تعامل می شود، بلکه یادگیری دانش آموزمحور و مشارکتی را تسهیل می کند و زمینه ساز پرورش دانش آموزان فعال، خلاق و خودتنظیم کننده است. بنابراین، برنامه ریزی دقیق و طراحی علمی فعالیت ها همراه با هدایت موثر معلم، ضرورت حیاتی برای بهره گیری بهینه از فناوری های آموزشی و تحقق اهداف یاددهی–یادگیری نوین است.

کلیدواژه ها:

ابزارهای دیجیتال آموزشی ، انگیزه تحصیلی ، تعامل دانش آموزان ، یادگیری فعال ، محیط یادگیری تعاملی