بررسی نقش کلاس های ترکیبی (حضوری و مجازی) در ارتقای یادگیری دانش آموزان ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش کلاس های ترکیبی (حضوری و مجازی) در ارتقای یادگیری، انگیزش و خودکارآمدی دانش آموزان دوره ابتدایی کرمانشاه انجام شد. روش تحقیق از نوع آزمایشی شبه آزمایشی (Quasi-Experimental) با طرح پیش آزمون و پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان کلاس ششم مدارس دولتی شهری کرمانشاه بود که به شیوه در دسترس انتخاب و به دو گروه آزمایشی و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایشی با استفاده از روش یادگیری ترکیبی شامل جلسات حضوری و فعالیت های مجازی آموزش دید، در حالی که گروه کنترل به روش سنتی حضوری آموزش گرفت. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد خودکارآمدی و انگیزش تحصیلی، مشاهدات کلاس و ثبت نمرات عملکردی جمع آوری شد و با آزمون های آماری توصیفی و استنباطی تحلیل گردید.یافته ها نشان داد که کلاس های ترکیبی باعث افزایش معنادار خودکارآمدی، انگیزش و عملکرد تحصیلی دانش آموزان شد و مهارت های خودتنظیمی و مشارکت اجتماعی آنان را تقویت کرد. همچنین، انعطاف پذیری در یادگیری، تنوع فعالیت ها و بازخورد سریع دیجیتال، نقش موثری در ارتقای کیفیت یادگیری داشت. با وجود مزایا، محدودیت هایی مانند دسترسی نابرابر به اینترنت و تجهیزات دیجیتال و نیاز به آمادگی معلمان مشاهده شد. نتایج پژوهش بیانگر آن است که یادگیری ترکیبی می تواند به عنوان یک مدل آموزشی کارآمد و موثر در مدارس ابتدایی پیاده سازی شود و مهارت های شناختی، اجتماعی و خودتنظیمی دانش آموزان را بهبود بخشد.

کلیدواژه ها:

کلاس های ترکیبی ، یادگیری حضوری ، یادگیری مجازی ، انگیزش تحصیلی ، خودکارآمدی ، مدارس ابتدایی