تاثیر الگوهای آموزش ترکیبی پس از همه گیری بر عدالت آموزشی و افت یادگیری در مناطق محروم.

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر الگوهای آموزش ترکیبی (حضوری–مجازی) پس از همه گیری کووید-۱۹ بر عدالت آموزشی و افت یادگیری در مناطق محروم انجام شد. این مطالعه از نوع کاربردی و روش آن ترکیبی (کیفی–کمی) است. در بخش کیفی، با تحلیل اسناد آموزشی و مصاحبه با معلمان، مدیران و کارشناسان آموزش و پرورش، چالش ها و فرصت های اجرای آموزش ترکیبی در مناطق محروم شناسایی شد. در بخش کمی، داده ها از طریق پرسشنامه های استاندارد عدالت آموزشی و ارزیابی عملکرد تحصیلی دانش آموزان جمع آوری و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که اجرای آموزش ترکیبی می تواند فرصت های یادگیری را افزایش دهد، اما محدودیت های زیرساختی، دسترسی ناکافی به اینترنت و ابزارهای دیجیتال و کمبود مهارت معلمان، باعث تشدید نابرابری آموزشی و افت یادگیری در برخی گروه های دانش آموزی شده است. با این حال، برنامه های حمایتی مانند ارائه محتوای آفلاین، آموزش معلمان و توزیع تجهیزات دیجیتال تا حدی اثرات منفی را کاهش داده و به عدالت آموزشی کمک می کنند. یافته ها بر ضرورت طراحی الگوهای آموزش ترکیبی منطبق با شرایط مناطق محروم و حمایت نظام مند از دانش آموزان و معلمان تاکید دارد تا امکان کاهش افت یادگیری و ارتقای عدالت آموزشی فراهم شود.

کلیدواژه ها:

آموزش ترکیبی ، عدالت آموزشی ، افت یادگیری