ارزیابی نظام تشویق و تنبیه از منظر هوش هیجانی و تکامل در مواجهه با دانش آموزان دیرآموز

نظام های تشویق و تنبیه، از ابزارهای اساسی مدیریت رفتار و عملکرد در سازمان ها و محیط های آموزشی محسوب می شوند. با وجود اهمیت این ابزارها، اثرگذاری آن ها به میزان قابل توجهی تحت تاثیر ویژگی های هیجانی و تکاملی افراد قرار دارد. نظریه «هوش هیجانی» بر توانایی افراد در شناسایی، درک و مدیریت هیجانات خود و دیگران تاکید دارد و می تواند چارچوب مفهومی مناسبی برای بازنگری نظام های تشویق و تنبیه فراهم کند. این مطالعه با هدف ارزیابی کارآمدی نظام های تشویق و تنبیه از منظر هوش هیجانی و تکامل انسانی، به روش مروری-کاربردی انجام شده است. نتایج نشان می دهد که درک بهتر هیجانات کارکنان و دانش آموزان، تطابق نظام تشویق و تنبیه با سطح تکاملی آنان و توجه به هوش هیجانی در طراحی این نظام ها می تواند موجب افزایش انگیزه، رضایت شغلی و رفتارهای مثبت شود. همچنین، نتایج حاکی از آن است که نظام های تنبیه صرف و بدون توجه به هیجانات افراد، ممکن است اثر معکوس داشته باشند و رشد فردی و سازمانی را محدود کنند. این مطالعه بر اهمیت تلفیق مفاهیم هوش هیجانی و مراحل تکامل در طراحی نظام های تشویق و تنبیه تاکید دارد و چارچوبی علمی برای بهبود سیاست های مدیریتی و آموزشی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

نظام تشویق و تنبیه ، هوش هیجانی ، تکامل انسانی ، انگیزه و رفتار سازمانی ، مدیریت هیجانات ، عملکرد و بازخورد