مشکلات اجرایی مدارس و تاثیر آن بر کیفیت آموزش
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 5
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CSEMCONF01_960
تاریخ نمایه سازی: 7 بهمن 1404
چکیده مقاله:
کیفیت آموزش به عنوان یکی از شاخص های اساسی توسعه نظام های آموزشی، تحت تاثیر عوامل متعددی قرار دارد که بخش قابل توجهی از آن ها به مسائل و مشکلات اجرایی مدارس مربوط می شود. مدارس به عنوان واحدهای عملیاتی نظام آموزش وپرورش، نقش تعیین کننده ای در تحقق اهداف آموزشی، تربیتی و اجتماعی ایفا می کنند؛ با این حال، وجود چالش ها و نارسایی های اجرایی می تواند به طور مستقیم و غیرمستقیم کیفیت فرایند یاددهی–یادگیری را تضعیف کند. مشکلات اجرایی مدارس شامل ضعف در مدیریت آموزشی، کمبود منابع مالی و انسانی، تراکم بالای دانش آموزان در کلاس ها، نبود امکانات و تجهیزات آموزشی مناسب، بوروکراسی اداری، ناهماهنگی میان سیاست های کلان آموزشی و شرایط واقعی مدارس، و محدودیت در اختیارات مدیران مدرسه است.مدیریت ناکارآمد مدرسه یکی از مهم ترین مشکلات اجرایی به شمار می رود که می تواند منجر به کاهش انگیزه معلمان، ضعف در برنامه ریزی آموزشی، و اختلال در نظارت و ارزشیابی عملکرد آموزشی شود. همچنین کمبود نیروی انسانی متخصص و افزایش حجم وظایف اداری معلمان، فرصت تمرکز آن ها بر فعالیت های آموزشی و تربیتی را کاهش داده و در نتیجه بر کیفیت تدریس و تعامل آموزشی اثر منفی می گذارد. از سوی دیگر، کمبود منابع مالی و امکانات آموزشی، به ویژه در مدارس دولتی و مناطق محروم، سبب محدود شدن استفاده از روش های نوین تدریس، فناوری های آموزشی و فعالیت های مکمل یادگیری می شود.مشکلات اجرایی مدارس همچنین می توانند پیامدهای روان شناختی و اجتماعی برای دانش آموزان به همراه داشته باشند؛ از جمله کاهش انگیزه تحصیلی، افزایش اضطراب آموزشی، افت تحصیلی و شکل گیری نگرش منفی نسبت به مدرسه. این شرایط نه تنها دستیابی به اهداف برنامه درسی را با چالش مواجه می کند، بلکه عدالت آموزشی و فرصت های برابر یادگیری را نیز تضعیف می سازد. بر این اساس، شناسایی دقیق مشکلات اجرایی مدارس و تحلیل تاثیر آن ها بر کیفیت آموزش، گامی اساسی در جهت بهبود عملکرد مدارس و ارتقای اثربخشی نظام آموزشی محسوب می شود.در نهایت، بهبود کیفیت آموزش مستلزم اصلاح ساختارهای اجرایی مدارس، توانمندسازی مدیران و معلمان، تامین منابع و امکانات کافی، کاهش تمرکزگرایی اداری و افزایش مشارکت ذی نفعان آموزشی است. توجه نظام مند به این عوامل می تواند زمینه ساز ارتقای کیفیت یادگیری دانش آموزان و تحقق اهداف کلان آموزش وپرورش شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
سیده لیلا علوی
معاون اجرائی
نسرین شهبازی
معاون پرورشی