بررسی تاثیر علاقه، تعهد و انگیزه معلم به تدریس بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر علاقه، تعهد و انگیزه معلم به تدریس بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان است. با توجه به نقش کلیدی معلمان در فرایند یاددهی–یادگیری، شناسایی عوامل فردی و حرفه ای موثر بر عملکرد آنان می تواند به بهبود کیفیت آموزش و ارتقای سطح علمی دانش آموزان منجر شود. این پژوهش از نوع همبستگی بوده و جامعه آماری آن شامل معلمان مقطع متوسطه و دانش آموزان آنان در شهرستان جیرفت است. نمونه پژوهش با استفاده از روش نمونه گیری طبقه ای تصادفی انتخاب شد و شامل ۲۰۰ معلم و ۴۰۰ دانش آموز بود. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه استاندارد علاقه به کار، پرسشنامه تعهد حرفه ای و پرسشنامه انگیزه (درونی و بیرونی) استفاده شد و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان بر اساس نمرات دروس ریاضی و علوم سنجیده شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و روش های آماری همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل گردید. یافته ها نشان داد بین علاقه معلمان به تدریس، تعهد حرفه ای و انگیزه درونی آنان با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد، در حالی که انگیزه بیرونی رابطه معناداری با پیشرفت تحصیلی نشان نداد. همچنین نتایج رگرسیون چندگانه حاکی از آن بود که متغیرهای علاقه، تعهد و انگیزه درونی معلمان به طور همزمان بخش قابل توجهی از تغییرات پیشرفت تحصیلی دانش آموزان را تبیین می کنند. بر اساس نتایج، توجه به تقویت علاقه، تعهد و به ویژه انگیزه درونی معلمان در برنامه ریزی های آموزشی و سیاست گذاری های نظام آموزش و پرورش امری ضروری است.

کلیدواژه ها:

علاقه معلم ، تعهد حرفه ای ، انگیزه معلم ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان