رویکردهای اثربخش در تعامل با دانش آموزان دارای اختلال در محیط مدرسه

با توجه به سیاست های فراگیرسازی آموزشی، حضور دانش آموزان دارای اختلالات مختلف (از جمله اختلالات یادگیری، اختلالات طیف اوتیسم، اختلال نقص توجه و بیش فعالی، و اختلالات هیجانی-رفتاری) در کلاس های عادی افزایش یافته است. این امر ضرورت بازنگری و به کارگیری روش های تعاملی موثر و مبتنی بر شواهد را برای معلمان و کارکنان مدرسه بیش از پیش آشکار می سازد. این مقاله با هدف ارائه یک چارچوب جامع و جدید برای تعامل مثبت و سازنده با این دانش آموزان نگاشته شده است. در این راستا، پس از مروری بر مفهوم سازی مدرن از اختلال در محیط آموزشی، اصول پایه ای چون ایجاد رابطه مثبت، شناخت فردمحور و پذیرش تفاوت ها تبیین می شود. سپس، راهبردهای عملی در سطوح کلاسی، آموزشی و رفتاری، با تاکید بر مداخلات مثبت و پیشگیرانه، ارائه می گردد. همچنین، نقش حیاتی همکاری با خانواده ها و تیم چندتخصصی مورد بررسی قرار می گیرد. مقاله با تاکید بر ضرورت ایجاد فرهنگ مدرسه ای پذیرا و اصلاح نگرش ها، و ارائه پیشنهادهایی برای آموزش معلمان و پژوهش های آتی به پایان می رسد.

کلیدواژه ها:

تعامل معلم-دانش آموز ، اختلالات یادگیری ، آموزش فراگیر ، مداخلات رفتاری مثبت ، محیط یادگیری حمایتگر