اقدام پژوهی: چگونه توانستم با پرورش مهارت های شنیداری،میزان سواد خواندن دانش آموزان را بهبود بخشم؟

در فرآیند یادگیری زبان فارسی در دوره ابتدایی، مهارت های زبانی چهارگانه (شنیدن، گفتن، خواندن، نوشتن) به صورت پیوسته و درهم تنیده عمل می کنند. در این میان، مهارت شنیداری، به عنوان پایه ای ترین شکل دریافت اطلاعات زبانی، مقدم بر خواندن و نوشتن است و تقویت آن می تواند منجر به بهبود سایر مهارت ها شود. پژوهش حاضر با هدف بهبود سطح سواد خواندن در دانش آموزان ضعیف پایه سوم ابتدایی طراحی شد که در آن تلاش گردید با استفاده از راهکارهای متنوع شنیداری مانند داستان گویی، گوش دادن فعال، بازی های شنیداری، و بهره گیری از کتاب های صوتی، تمرکز و دقت شنیداری کودکان افزایش یافته و این مهارت به صورت غیرمستقیم منجر به رشد مهارت خواندن شود. این اقدام پژوهی در مدت دو ماه و در فضای واقعی کلاس اجرا شد و یافته ها نشان دادند که بخش قابل توجهی از دانش آموزان هدف توانستند در خواندن، دقت در تلفظ، روان خوانی و درک مطلب پیشرفت کنند. نتیجه این تجربه موید آن است که اگر شنیدن به عنوان فرآیندی فعال و هدفمند در آموزش زبان مورد توجه قرار گیرد، می تواند یکی از موثرترین عوامل در بهبود مهارت های پیچیده تری چون خواندن باشد.

کلیدواژه ها:

مهارت شنیداری ، سواد خواندن ، آموزش ابتدایی ، تقویت زبان ، خواندن و درک مطلب ، یادگیری فعال ، دانش آموزان ضعیف