بررسی تاثیر سبک های رهبری آموزشی معلمان بردرگیری تحصیلی و عشق به یادگیری دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر سبک های رهبری آموزشی معلمان بر درگیری تحصیلی و عشق به یادگیری دانش آموزان متوسطه اول شهر کرمانشاه در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵ انجام شد. پژوهش حاضر از نوع توصیفی همبستگی بوده و با استفاده از پرسشنامه های استاندارد سبک های رهبری آموزشی معلمان، درگیری تحصیلی و عشق به یادگیری انجام گردید. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان متوسطه اول مدارس دولتی شهر کرمانشاه بود که تعداد آن ها حدود ۱۲٬۰۰۰ نفر برآورد شد. از این میان، ۲۴۰ دانش آموز (۱۲۰ دختر و ۱۲۰ پسر) با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای به صورت تصادفی انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه سبک های رهبری آموزشی معلمان هالینگر (۲۰۱۱)، پرسشنامه درگیری تحصیلی فردریکز، بلومنفلد و پاریس (۲۰۰۴) و پرسشنامه عشق به یادگیری هیدی و رنینگر (۲۰۰۶) بود. داده ها با استفاده از آمار توصیفی شامل میانگین، انحراف معیار و فراوانی و همچنین آمار استنباطی شامل ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. نتایج نشان داد که سبک های رهبری آموزشی معلمان تاثیر معناداری بر درگیری تحصیلی (p<۰.۰۱, β=۰.۴۸) و عشق به یادگیری (p<۰.۰۱, β=۰.۵۲) دانش آموزان دارند و این متغیرها تحت تاثیر مثبت سبک های حمایتی، مشارکتی و تحول آفرین معلمان افزایش می یابند. همچنین بین سبک های رهبری آموزشی معلمان و هر یک از متغیرهای فرعی پژوهش، یعنی درگیری تحصیلی و عشق به یادگیری دانش آموزان، رابطه مثبت و معناداری مشاهده شد (p<۰.۰۱, β=۰.۴۸ برای درگیری تحصیلی و p<۰.۰۱, β=۰.۵۲ برای عشق به یادگیری). و نشان می دهد سبک های رهبری آموزشی معلمان می توانند به عنوان یکی از عوامل موثر در ارتقای مشارکت تحصیلی و ایجاد علاقه پایدار به یادگیری در دانش آموزان مورد توجه قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

سبک های رهبری آموزشی ، درگیری تحصیلی ، عشق به یادگیری