تاثیر تصمیم گیری های مدیریتی آموزگار بر سلامت روان و انگیزه تحصیلی دانش آموزان مقطع ابتدایی

پژوهش حاضر به بررسی تاثیر تصمیم گیری های مدیریتی آموزگار بر سلامت روان و انگیزه تحصیلی دانش آموزان مقطع ابتدایی پرداخته است. تصمیمات مدیریتی آموزگار شامل سبک مدیریت کلاس، نحوه برقراری نظم، روش های تعامل با دانش آموزان، بازخورددهی و برنامه ریزی آموزشی، نقش محوری در شکل دهی تجربه تحصیلی و روانی کودکان دارند. تحلیل منابع نشان می دهد که سبک های مدیریتی مشارکت محور و حمایتی موجب ایجاد محیطی امن و انگیزه بخش، تقویت اعتماد به نفس، خودکارآمدی و علاقه به یادگیری می شوند و عملکرد تحصیلی دانش آموزان را ارتقا می بخشند. در مقابل، سبک های اقتدارگرایانه و تنبیه محور با افزایش اضطراب، کاهش انگیزه و بروز هیجانات منفی، سلامت روان و یادگیری کودکان را تحت تاثیر قرار می دهند. یافته ها همچنین حاکی از آن است که تعامل مثبت و همدلانه آموزگار، ارائه بازخورد سازنده و برنامه ریزی آموزشی انعطاف پذیر، ابزارهای موثری برای ارتقای انگیزه درونی و تجربه موفقیت های تحصیلی دانش آموزان هستند. بر اساس این نتایج، توانمندسازی آموزگاران در زمینه مدیریت کلاس و اتخاذ تصمیم های مدیریتی آگاهانه، عاملی کلیدی در ارتقای کیفیت آموزش و پرورش ابتدایی و بهبود سلامت روان و انگیزه تحصیلی دانش آموزان محسوب می شود. این پژوهش بر اهمیت توجه به ابعاد روانی و هیجانی یادگیری در کنار اهداف تحصیلی تاکید دارد و نشان می دهد که تصمیمات مدیریتی آموزگار، نقش اساسی در شکل دهی تجربه تحصیلی و روانی دانش آموزان دارند

کلیدواژه ها:

مدیریت کلاس ، تصمیم گیری آموزگار ، سلامت روان ، انگیزه تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی