اینترنت و توسعه یادگیری خودمحور در نظام آموزشی

دسترسی گسترده به اینترنت در دنیای امروز به یکی از عوامل کلیدی در تحول نظام های آموزشی تبدیل شده است. این پژوهش تاثیر اینترنت را بر رشد یادگیری خودمحور که شامل خودرهبری، خودانگیزشی و خودارزیابی است، مورد بررسی قرار می دهد. یافته ها نشان می دهد که اینترنت با فراهم آوردن دسترسی نامحدود به منابع یادگیری، بازخورد فوری و انعطاف پذیری در یادگیری، زمینه رشد یادگیرندگان مستقل و خودراهبر را فراهم کرده است. مطالعات میدانی حاکی از آن است توانایی های خودمحور یادگیری در میان کاربران فعال اینترنت تا ۳۸٪ بهبود یافته است. به ویژه در حوزه های خودارزیابی و تنظیم اهداف، این بهبود تا ۴۲٪ هم مشاهده شده است. با این حال چالش هایی از جمله مهارت های ناکافی جستجوی اطلاعات، فقدان راهنمایی مناسب و کیفیت متغیر محتوای آنلاین می تواند اثربخشی این رویکرد را کاهش دهد. این پژوهش با روش تحقیق آمیخته (کمی و کیفی) و تحلیل تجربیات بین المللی موفق، راهکارهای عملی برای بهینه سازی استفاده از اینترنت در توسعه یادگیری خودمحور ارائه می دهد. یافته های این مطالعه می تواند برای مربیان، طراحان آموزشی و سیاست گذاران مفید باشد.

کلیدواژه ها:

اینترنت ، یادگیری خودمحور ، خودرهبری آموزشی ، یادگیری دیجیتال ، خودارزیابی