مدل های نوین آموزشی برای تقویت یادگیری در دانش آموزان دیرآموز

در سال های اخیر، نظام های آموزشی با چالش اساسی در زمینه آموزش دانش آموزان دیرآموز مواجه شده اند. این گروه که به رغم برخورداری از هوش مرزی، در فرآیندهای یادگیری با دشواری های قابل توجهی روبرو هستند، نیازمند توجه ویژه و مداخلات آموزشی هدفمند می باشند. مدل های سنتی آموزش اغلب قادر به پاسخگویی به نیازهای منحصر به فرد این دانش آموزان نبوده و نتیجه آن افت تحصیلی، کاهش اعتماد به نفس و طرد اجتماعی بوده است. در این میان، مدل های نوین آموزشی با بهره گیری از یافته های علوم شناختی، روانشناسی یادگیری و فناوری های دیجیتال، امیدهای تازه ای برای بهبود کیفیت یادگیری در این گروه ایجاد کرده اند. این مدل ها که شامل آموزش چندحسی، راهبردهای فراشناختی، یادگیری مبتنی بر مغز و برنامه های مداخله ای کامپیوتری می شوند، با توجه به تفاوت های فردی و ویژگی های شناختی منحصر به فرد این دانش آموزان طراحی شده اند. با این حال، علیرغم ظرفیت های بالای این روش ها، چالش هایی چون کمبود معلمان آموزش دیده، نبود زیرساخت های مناسب و مقاومت در برابر تغییر در نظام های آموزشی، اجرای موثر آنها را با مشکل مواجه کرده است. این مقاله با تمرکز بر معرفی و تحلیل مدل های نوین آموزشی، در پی ارائه راهکارهایی برای بهینه سازی یادگیری و افزایش اثربخشی آموزشی برای دانش آموزان دیرآموز است.

کلیدواژه ها:

مدل های نوین آموزشی ، دانش آموزان دیرآموز ، آموزش چندحسی ، راهبردهای فراشناختی ، یادگیری مبتنی بر مغز