کارایی برنامه های شناختی در تقویت مهارت های تحصیلی کودکان دیرآموز

در سال های اخیر، توجه به آموزش کودکان دیرآموز به عنوان یکی از چالش های اساسی نظام های آموزشی مطرح شده است. این کودکان که دارای هوش مرزی هستند، اغلب در کسب مهارت های تحصیلی پایه با مشکلات قابل توجهی روبرو می شوند. برنامه های شناختی به عنوان رویکردی نوین در مداخلات آموزشی، با تمرکز بر تقویت کارکردهای اجرایی و فرآیندهای شناختی، می توانند نقش مهمی در بهبود عملکرد تحصیلی این گروه ایفا کنند. مطالعات نشان می دهد که این گونه برنامه ها با هدف گیری دقیق مهارت هایی مانند حافظه فعال، توجه پایدار و خودتنظیمی، قادر به ایجاد تحول معنادار در یادگیری کودکان دیرآموز هستند. با این حال، علیرغم پتانسیل بالای این برنامه ها، چالش های اجرایی از جمله نبود برنامه ریزی جامع، کمبود متخصصان آموزش دیده و محدودیت های زمانی در مدارس، دستیابی به نتایج مطلوب را با دشواری همراه ساخته است. این مقاله با تمرکز بر بررسی اثربخشی برنامه های شناختی در تقویت مهارت های تحصیلی کودکان دیرآموز، در پی ارائه راهکارهای عملی برای اجرای موفقیت آمیز این مداخلات در محیط های آموزشی است. یافته های این پژوهش می تواند به معلمان، مسئولان آموزشی و خانواده ها در طراحی برنامه های حمایتی موثر برای این گروه از دانش آموزان کمک شایانی نماید.

کلیدواژه ها:

برنامه های شناختی ، کودکان دیرآموز ، مهارت های تحصیلی ، کارکردهای اجرایی ، مداخلات آموزشی