هوش مصنوعی و آموزش مهارت های تفکر انتقادی در نظام تعلیم و تربیت

در دهه های اخیر، هوش مصنوعی به عنوان یک عامل موثر در تحول فرایندهای آموزشی مطرح شده است. این مقاله پژوهشی-علمی به بررسی رابطه بین هوش مصنوعی و آموزش مهارت های تفکر انتقادی در چارچوب نظام تعلیم و تربیت می پردازد. هدف اصلی، تحلیل وضعیت فعلی، شناسایی شکاف های موجود، ارائه چارچوب مفهومی و پیشنهاد راهکارهای عملی برای تقویت تفکر انتقادی از طریق به کارگیری فناوری های هوش مصنوعی است. بر اساس مرور ادبیات داخلی و خارجی، فهم پذیری و دسترسی پذیری ابزارهای هوش مصنوعی در کلاس، نقش معلم و راهبردهای آموزشی مرتبط با ارزیابی تفکر انتقادی به طور هم زمان بررسی می شود. همچنین، به چالش های اخلاقی، فنی و سازمانی، و پیامدهای سیاستی توجه می شود تا راهکارهایی با قابلیت پیاده سازی در سطح مدرسه و نظام آموزشی کلان ارائه شود. نتیجه این بررسی نشان می دهد که همواره بین توانایی های هوش مصنوعی و توسعه تفکر انتقادی توازن مناسب نیاز است تا از طریق طراحی مولفه های آموزشی مبتنی بر داده، بازخورد معنادار و شرکت دهی مشارکتی دانش آموزان، می توان مهارت های تفکر انتقادی را بهبود داد. برخی از منظرهای کلیدی شامل ایجاد محیط های یادگیری باز، هم سو کردن اهداف آموزشی با قابلیت های AI، و وضع چارچوب های اخلاقی و ارزشی برای استفاده از داده های آموزشی است. با توجه به اهمیت ارزیابی دقیق و سازگار با پیشرفت های فناوری، پیشنهاد می شود که استراتژی های مبتنی بر هوش مصنوعی همواره با نقش هدایتگر معلم همراه باشند تا از تعمیم پذیری خوب، پاسخگویی و تقویت سواد اطلاعاتی بهره مند گردند. کلیدواژه های این مطالعه عبارتند از: هوش مصنوعی، تفکر انتقادی، آموزش عالی و مدارس، طراحی آموزشی مبتنی بر داده، ارزیابی هوشمند، اخلاق در هوش مصنوعی، سیاست گذاری آموزشی.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، تفکر انتقادی ، آموزش ، ارزیابی هوشمند ، سیاست گذاری آموزشی ، اخلاق در هوش مصنوعی ، طراحی آموزشی مبتنی بر داده