نقش آموزش وپرورش در پرورش مهارت های اجتماعی، اخلاقی و تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف واکاوی نقش محوری و چندگانه نهاد آموزش وپرورش در شکوفایی ابعاد مختلف وجودی دانش آموزان، شامل مهارت های اجتماعی، موازین اخلاقی و موفقیت های تحصیلی انجام شده است. آموزش وپرورش به عنوان گسترده ترین نهاد رسمی تعلیم و تربیت، وظیفه ای فراتر از انتقال صرف دانش بر عهده دارد و به عنوان کانون اصلی شکل دهی به هویت ملی و فردی نسل آینده شناخته می شود. روش این پژوهش توصیفی-تحلیلی بوده و با بررسی اسناد بالادستی و مبانی نظری موجود صورت گرفته است. یافته ها نشان می دهد که یک نظام آموزشی کارآمد با تلفیق برنامه های درسی علمی و فعالیت های پرورشی، می تواند دانش آموزانی مسئولیت پذیر، اخلاق مدار و توانمند در حل مسائل اجتماعی تربیت کند. نتایج حاکی از آن است که تقویت مهارت های ارتباطی و هوش هیجانی در کنار آموزش های رسمی، نه تنها به بهبود عملکرد تحصیلی منجر می شود، بلکه سلامت روان و ثبات شخصیت دانش آموزان را در مواجهه با آسیب های اجتماعی تضمین می نماید. در نهایت، پیشنهاد می شود که سیاست گذاران آموزشی با بازنگری در محتوای کتاب های درسی و آموزش مستمر مربیان، توازنی پایدار میان آموزش های تئوریک و مهارت های زندگی برقرار سازند تا بستری مناسب برای توسعه پایدار انسانی فراهم آید. این مطالعه تاکید دارد که موفقیت تحصیلی بدون زیربنای اخلاقی و توانمندی اجتماعی، نمی تواند ضامن خوشبختی فرد و تعالی جامعه در درازمدت باشد.

کلیدواژه ها:

آموزش وپرورش ، مهارت های اجتماعی ، فضایل اخلاقی ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان