بررسی تطبیقی یادگیری سنتی و وب محور در خودتنظیمی دانش آموزان

تحولات فناورانه دهه اخیر موجب ظهور شیوه های نوین یادگیری شده و مقایسه اثربخشی آنها با روش های سنتی به یکی از مهم ترین دغدغه های نظام های آموزشی تبدیل شده است. این پژوهش به بررسی مقایسه ای تاثیر یادگیری سنتی و وب محور بر رشد مهارت های خودتنظیمی شامل خودارزیابی، برنامه ریزی، مدیریت منابع و خودانگیزشی در دانش آموزان می پردازد. یافته ها نشان می دهد که محیط های یادگیری وب محور با ویژگی هایی چون انعطاف پذیری زمانی-مکانی، دسترسی نامحدود به منابع و امکان بازخورد فوری، به طور متوسط تا ۳۰ درصد عملکرد خودتنظیمی را نسبت به شیوه های سنتی بهبود می بخشد. در مقابل، یادگیری سنتی با ساختار منسجم و برنامه ریزی متمرکز خود، برای دانش آموزان کم انگیزه نتایج مطلوب تری نشان می دهد. همچنین، تحلیل داده های ترکیبی حاکی از آن است که تلفیق مناسب این دو رویکرد می تواند تا ۴۵ درصد موثرتر از کاربرد جداگانه هر روش عمل کند. این مقاله با روش تحقیق آمیخته کیفی-کمی و با بررسی نمونه های موفق بین المللی، چارچوبی نوین برای تلفیق موثر این دو شیوه آموزشی ارائه می دهد. یافته های این مطالعه می تواند راهنمای ارزشمندی برای سیاست گذاران و معلمان در طراحی نظام آموزشی ترکیبی باشد.

کلیدواژه ها:

یادگیری سنتی ، یادگیری وب محور ، خودتنظیمی تحصیلی ، آموزش ترکیبی ، مقایسه سیستمی