چالش های پرورش هوش هیجانی در فضاهای آموزشی مجازی و مبتنی بر هوش مصنوعی

با گسترش روزافزون فناوری های نوین و نفوذ هوش مصنوعی در نظام های آموزشی، گذار از آموزش سنتی به محیط های یادگیری مجازی شتاب گرفته است. اگرچه این تحول فرصت های بی نظیری را برای دسترسی به اطلاعات فراهم آورده، اما چالش های جدی را در زمینه پرورش ابعاد وجودی انسان، به ویژه هوش هیجانی ایجاد کرده است. هوش هیجانی به عنوان توانایی شناخت، درک و مدیریت هیجانات خود و دیگران، نقشی حیاتی در موفقیت تحصیلی و اجتماعی ایفا می کند و این مقاله با هدف واکاوی چالش های پیش روی پرورش این مهارت ها در فضاهای آموزشی مبتنی بر هوش مصنوعی انجام شده است. این مقاله به شیوه مروری و با رویکرد کتابخانه ای انجام شده است. داده های مورد نیاز از طریق مطالعه منابع معتبر علمی، مقالات پژوهشی نمایه شده در پایگاه های اطلاعاتی داخلی و خارجی، کتب تخصصی حوزه روانشناسی تربیتی و فناوری آموزشی، و اسناد مرتبط با کاربردهای هوش مصنوعی گردآوری شده است. بر اساس نتایج به دست آمده، تکنولوژی به تنهایی نمی تواند پاسخگوی نیازهای عاطفی و تربیتی دانش آموزان باشد و تکیه صرف بر سیستم های هوشمند می تواند به انزوای عاطفی منجر شود.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، آموزش مجازی ، هوش مصنوعی ، تعاملات غیرکلامی ، نظام آموزشی ، سواد هیجانی دیجیتال