مشارکت فعال دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر استفاده از فناوری هوشمند در کلاس درس بر افزایش مشارکت فعال دانش آموزان انجام شده است. با توجه به گسترش ابزارهای هوشمند آموزشی همچون تخته هوشمند، بازی های تعاملی، پلتفرم های آموزش آنلاین و سیستم های پاسخ گویی سریع، این مطالعه می کوشد تا نشان دهد چگونه بهره گیری از این فناوری ها می تواند محیط یادگیری را از فضای سنتی به فضایی پویا، تعاملی و یادگیرنده محور تبدیل کند. روش پژوهش، شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان مقطع متوسطه اول بود که از میان آنان، دو کلاس به صورت تصادفی انتخاب شدند. در کلاس آزمایش، آموزش با استفاده از فناوری های هوشمند انجام گرفت، در حالی که کلاس کنترل با روش سنتی تدریس شد. داده ها از طریق پرسش نامه مشارکت تحصیلی و چک لیست مشاهده معلم گردآوری گردید. نتایج تحلیل آماری نشان داد که بین دو گروه تفاوت معناداری وجود دارد؛ به طوری که دانش آموزان گروه آزمایش در شاخص های مشارکت فعال، تعامل هم کلاسی، انگیزش درونی و احساس تعلق به کلاس نمرات بالاتری کسب کردند. بر اساس یافته ها، می توان نتیجه گرفت که فناوری هوشمند با فراهم سازی بستر یادگیری پویا و چندحسی، نقش موثری در ارتقای مشارکت فعال دانش آموزان و تقویت فرآیند یاددهی–یادگیری دارد.

کلیدواژه ها:

فناوری هوشمند ، مشارکت فعال ، آموزش تعاملی ، انگیزش تحصیلی ، یادگیری هوشمند