هوش مصنوعی و آینده شغل معلمی

این مقاله به بررسی تحلیلی تاثیرات عمیق و چندوجهی فناوری هوش مصنوعی (AI) بر ماهیت و آینده شغل معلمی در بستر نظام های آموزشی می پردازد. با توجه به گسترش سریع قابلیت های AI در شخصی سازی محتوا، خودکارسازی ارزشیابی ها و تحلیل کلان داده های یادگیری، این پژوهش با رویکردی علمی-تحلیلی، پرسش اصلی خود را بر محور تغییر پارادایم نقش معلم در کلاس درس متمرکز می سازد. روش تحقیق بر پایه مرور سیستماتیک ادبیات، کالبدشکافی کاربردهای فعلی AI در آموزش (ITS، LA) و تحلیل انتقادی چالش های اخلاقی و اجتماعی استوار است. نتایج نشان می دهد که اگرچه AI ابزارهایی قدرتمند برای ارتقاء کارایی فرآیندهای تدریس فراهم می آورد، اما جایگزینی کامل معلم انسانی به دلیل ماهیت پیچیده تعاملات عاطفی، اخلاقی و ارتقاء مهارت های تفکر سطح بالا، غیرممکن است. نتیجه گیری کلان این است که آینده شغل معلمی در گرو تبدیل شدن متخصصان آموزشی به تسهیل گران شناختی، ناظران الگوریتمی و معماران تجارب یادگیری خواهد بود، مشروط بر آنکه سیاست گذاری های آموزشی به درستی بر توسعه شایستگی های جدید و مدیریت شکاف های دیجیتال تمرکز نمایند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی در آموزش ، آینده شغل ، نقش معلم ، یادگیری تطبیقی ، اخلاق هوش مصنوعی ، آموزش عالی.