نقش آموزش و پرورش در توسعه فردی و اجتماعی با تاکید بر آینده نگری آموزشی

آموزش و پرورش به عنوان زیربنای توسعه هر جامعه ای، نقشی محوری در تحقق اهداف توسعه فردی و اجتماعی ایفا می کند. این مقاله با رویکردی تحلیلی، به بررسی ابعاد مختلف تاثیرگذاری نظام آموزشی بر پویایی های اجتماعی و فردی پرداخته و بر اهمیت به کارگیری رویکردهای آینده نگر در این حوزه تاکید می ورزد. توسعه پایدار که متضمن توازن میان ابعاد اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی است، مستقیما به کیفیت سرمایه انسانی وابسته است که توسط نظام آموزشی تولید می شود. در این پژوهش، به نقش کلیدی معلم به عنوان تسهیل گر یادگیری، ضرورت تضمین عدالت آموزشی برای جلوگیری از شکاف های اجتماعی، و چگونگی ادغام اصول توسعه پایدار در برنامه های درسی پرداخته شده است. نتیجه گیری نشان می دهد که انطباق آموزش با نیازهای آتی جامعه و تقویت تفکر انتقادی و مهارت های حل مسئله در دانش آموزان، شرط لازم برای دستیابی به توسعه ای پایدار و عدالت محور است.

کلیدواژه ها:

آموزش و پرورش ، توسعه فردی ، توسعه اجتماعی ، آینده نگری آموزشی ، عدالت آموزشی ، توسعه پایدار.