تاثیر مثبت اندیشی کارکنان نظام سلامت بر عملکرد شغلی آنان با میانجیگری مسئولیت پذیری اجتماعی

زمینه و هدف: مثبت اندیشی یکی از الگوهای سالم در جامعه است. کارکنان مثبت اندیش با افقی روشن و افزایش انگیزه خود و دیگران زمینه رشد سازمان و خود را فراهم می سازند. هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر مثبت اندیشی بر عملکرد شغلی با نقش میانجی مسئولیت پذیری در کارکنان نظام سلامت بود. روش پژوهش: روش پژوهش حاضر توصیفی-همبستگی با رویکرد مدل سازی معادلات ساختاری بوده است. جامعه آماری کلیه کارکنان نظام سلامت دانشگاه علوم پزشکی زاهدان به تعداد ۴۸۳۹ نفر بودند. حجم نمونه به استناد جدول تعیین حجم نمونه سینگ و ماسوکو برابر با  ۳۶۷ نفر برآورد شد. از شیوه ی نمونه گیری طبقه ای (بر حسب جنسیت) و نمونه گیری در دسترس استفاده شد. گردآوری داده ها با سه پرسشنامه مثبت اندیشی، مسئولیت پذیری اجتماعی و عملکرد شغلی انجام شد. پایایی پرسشنامه ها با استفاده از آزمون کرونباخ به ترتیب ۰/۹۴، ۰/۷۸ و ۰/۸۶ به دست آمد. داده های به دست آمده با استفاده از نرم افزارهای SPSS ۲۵ و۲۴ AMOS   به روش مدل سازی معادلات ساختاری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: نتایج نشان داد مثبت اندیشی بر عملکرد شغلی کارکنان نظام سلامت تاثیر مثبت و معنی داری دارد. همچنین مسئولیت پذیری کارکنان نیز بر عملکرد شغلی کارکنان نظام سلامت اثر مثبت و معنی داری داشت. افزون بر این، تاثیر متغیر میانجی مسئولیت پذیری در رابطه ی بین مثبت اندیشی بر عملکرد شغلی کارکنان نظام سلامت مثبت و مستقیم بود. نتیجه گیری: مدیران سازمان های بهداشتی و درمانی باید با تاکید بر ایجاد جو کاری مبتنی بر مثبت اندیشی و مسئولیت پذیری اجتماعی، از آن به عنوان ابزاری استراتژیک برای بهبود عملکرد شغلی کارکنان بهره بگیرند و از این طریق به بهبود کیفیت برنامه های حوزه سلامت کمک کنند.

کلیدواژه ها:

Optimism ، Work performance ، Social responsibility ، Delivery of health care ، خوش بینی ، عملکرد کاری ، مسئولیت اجتماعی ، ارائه مراقبت های بهداشتی