ارتقاءکیفیت زندگی و مدیریت استرس در افراد مبتلا و نجات یافته از سرطان: نقش درمان شناختی رفتاری

مقدمه: مراقبت های روانی-اجتماعی سرطان می توانند درد، عملکرد و کیفیت کلی زندگی را در هر مرحله از بقا بهبود بخشند. این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی درمان  شناختی رفتاری برکیفیت زندگی و علائم استرس پس از سانحه در افراد مبتلا و نجات یافته از سرطان انجام شد. روش بررسی:  مطالعه حاضر پژوهش نیمه تجربی از نوع پیش آزمون، پس آزمون با گروه کنترل و پیگیری بود. جامعه آماری شامل افراد بیمار و بهبود یافته از سرطان بود که از آذر  ۱۴۰۲ تا مهر ۱۴۰۳ به بیمارستان های نیشابور مراجعه کرده بودند. به روش نمونه گیری در دسترس ۳۰ نفر  انتخاب و با همتاسازی در  گروه های آزمایش و کنترل قرار گرفتند. افراد دو گروه پرسشنامه های کیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت (WHO-QOL-BREF) و اختلال استرس پس از سانحه را در سه مرحله تکمیل نمودند.       داده های آماری با نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ و  تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر دوراهه ارزیابی شد. یافته ها:  نتایج مطالعه نشان داد درمان شناختی رفتاری  بر کیفیت زندگی و علائم استرس پس از سانحه در بیماران مبتلا و بهبود یافته تاثیر معنادار (۰۵/۰p<) دارد و میزان علائم استرس پس از سانحه در گروه مداخله نسبت به گروه کنترل کاهش و کیفیت زندگی افزایش یافت و این نتیجه در پیگیری دو ماهه نیز تکرار گردید.  نتیجه گیری: نتایج نشان داد درمان شناختی رفتاری می تواند گام مهمی در کاهش علائم استرس پس از سانحه در افراد مبتلا یا بهبود یافته از سرطان  باشد و کیفیت زندگی ایشان را ارتقاء می دهد. بنابراین استفاده از این مداخله درمانی پیشنهاد می گردد.

کلیدواژه ها:

Cognitive Behavioral Therapy ، Quality of Life ، Posttraumatic Stress ، Cancer. ، درمان شناختی رفتاری ، کیفیت زندگی ، استرس پس از سانحه ، سرطان.