بررسی تاثیر مسئولیت پذیری خانوادگی بر استقلال یادگیری و انگیزش پیشرفت دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر مسئولیت پذیری خانوادگی بر استقلال یادگیری و انگیزش پیشرفت تحصیلی دانش آموزان مقطع ابتدایی شهر دره شهر در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ انجام شد. پژوهش حاضر از نوع توصیفی-همبستگی بوده و داده ها به منظور سنجش روابط بین متغیرها با استفاده از پرسشنامه جمع آوری شد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان مقطع ابتدایی مدارس شهر دره شهر بود که تعداد آن ها حدود ۱۲۰۰ نفر برآورد شد و از این میان، ۲۹۱ دانش آموز با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه مسئولیت پذیری خانوادگی نوری و همکاران، ۱۳۹۵، پرسشنامه استقلال یادگیری فیشر و همکاران، ۲۰۰۱ و پرسشنامه انگیزش پیشرفت تحصیلی هرمنس، ۱۹۷۰ بود. داده ها با استفاده از آمار توصیفی شامل میانگین، انحراف معیار و فراوانی و تحلیل های استنباطی شامل ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه بررسی شدند. نتایج نشان داد که مسئولیت پذیری خانوادگی با استقلال یادگیری دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری دارد (p<۰.۰۱, β=۰.۴۸) و همچنین مسئولیت پذیری خانوادگی با انگیزش پیشرفت تحصیلی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری نشان داد (p<۰.۰۱, β=۰.۵۱). تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که مسئولیت پذیری خانوادگی قادر است ۳۴ درصد از واریانس استقلال یادگیری و ۳۷ درصد از واریانس انگیزش پیشرفت تحصیلی دانش آموزان را پیش بینی نماید و این نشان دهنده نقش تعیین کننده والدین در شکل گیری مهارت های خودراه بری و تقویت انگیزش تحصیلی دانش آموزان است.

کلیدواژه ها:

مسئولیت پذیری خانوادگی ، استقلال یادگیری ، انگیزش پیشرفت تحصیلی