روش های تشویق و پاداش دادن به کودکان

تشویق و پاداش دادن به کودکان از موثرترین ابزارهای تربیتی برای تقویت رفتارهای مطلوب و رشد سالم شخصیتی آنان به شمار می آید. این روش ها در صورتی که آگاهانه، هدفمند و متناسب با سن و ویژگی های فردی کودک به کار گرفته شوند، می توانند انگیزه درونی، اعتمادبه نفس و احساس ارزشمندی را در کودک افزایش دهند. تشویق کلامی، توجه مثبت، تحسین تلاش به جای نتیجه و بازخورد سازنده از جمله روش هایی هستند که نقش مهمی در شکل گیری رفتارهای پایدار دارند. پاداش دهی نیز در صورتی اثربخش است که به صورت متعادل و غیرمادی انجام شود و به وابستگی کودک به پاداش های بیرونی منجر نگردد. استفاده افراطی از پاداش های مادی ممکن است انگیزه درونی کودک را تضعیف کرده و رفتارها را سطحی و کوتاه مدت سازد. در مقابل، پاداش های عاطفی مانند آغوش، لبخند و توجه والدین تاثیر عمیق تری بر رشد هیجانی کودک دارند. همچنین هماهنگی میان گفتار و رفتار والدین و مربیان در فرآیند تشویق اهمیت ویژه ای دارد. به کارگیری اصول درست تشویق و پاداش می تواند به بهبود روابط والد–کودک، افزایش مسئولیت پذیری و پرورش مهارت های اجتماعی منجر شود و زمینه ساز رشد متعادل و پایدار کودک در ابعاد مختلف زندگی گردد.

کلیدواژه ها:

تشویق کودک ، پاداش دهی ، تربیت کودک ، انگیزه درونی ، رفتار مطلوب