بررسی تاثیرهمدلی معلمان بر احساس تعلق به مدرسه و یادگیری پایدار دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر همدلی معلمان بر احساس تعلق به مدرسه و یادگیری پایدار دانش آموزان انجام شد. پژوهش از نوع همبستگی و توصیفی-تحلیلی بود و به بررسی رابطه و میزان اثرگذاری متغیر مستقل یعنی همدلی معلمان بر متغیرهای وابسته شامل احساس تعلق به مدرسه و یادگیری پایدار دانش آموزان پرداخته شد. جامعه آماری پژوهش کلیه دانش آموزان مقطع متوسطه شهرستان دهلران در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ را شامل می شد و از میان آن ها، ۱۵۱ دانش آموز با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه همدلی معلمان، مقیاس احساس تعلق به مدرسه و پرسشنامه یادگیری پایدار بودند که اعتبار و روایی آن ها از طریق آزمون پایایی کرونباخ و بررسی محتوایی توسط اساتید خبره تایید شد. داده ها با استفاده از تحلیل های توصیفی شامل میانگین، انحراف معیار و توزیع فراوانی و تحلیل های استنباطی شامل رگرسیون خطی و چندگانه مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که همدلی معلمان تاثیر مثبت و معناداری بر احساس تعلق به مدرسه (β=۰.۵۲, p<۰.۰۱) و یادگیری پایدار دانش آموزان (β=۰.۴۸, p<۰.۰۱) دارد و این اثر در سطح آماری بسیار معنادار بوده است. همچنین یافته های پژوهش نشان داد که دانش آموزانی که معلمان همدل تری دارند، احساس تعلق بالاتری به مدرسه تجربه می کنند و در فعالیت های تحصیلی مشارکت فعال تر و یادگیری پایدارتر دارند.

کلیدواژه ها:

همدلی معلمان ، تعلق به مدرسه ، یادگیری پایدار