راهکارهای نوین آموزش علوم طبیعی در مدارس

آموزش علوم طبیعی (شامل فیزیک، شیمی، زیست شناسی و زمین شناسی) در مدارس، همواره با چالش هایی نظیر انتزاعی بودن مفاهیم، عدم ارتباط با دنیای واقعی و تکیه بر روش های سنتی انتقال اطلاعات مواجه بوده است. رویکردهای نوین آموزشی، با الهام از ساخت گرایی، آموزش مبتنی بر تحقیق (IBL) و یادگیری فعال، تلاش می کنند تا محیط کلاس را به یک آزمایشگاه فکری و عملی تبدیل کنند که در آن، دانش آموزان به صورت فعالانه درگیر پرسشگری، کاوش، طراحی مدل ها و استدلال علمی می شوند. این پژوهش به صورت جامع به تحلیل تاثیرات رویکردهای نوین نظیر آموزش مبتنی بر تحقیق (IBL)، تفکر محاسباتی (Computational Thinking)، مدل سازی علمی و استفاده از فناوری های غوطه ورکننده (Immersive Technologies) بر افزایش درگیری دانش آموز، تقویت تفکر انتقادی و درک عمیق مفاهیم علمی می پردازد. یافته ها نشان می دهند که کلید تحول، در انتقال از مدل معلم-محور به مدل دانش آموز-محور و پدیدارمحور (Phenomenon-Based) نهفته است. برای موفقیت، مدارس نیازمند توسعه حرفه ای معلمان در شیوه های نوین، ادغام فناوری های پیشرفته در آزمایشگاه ها، و بازنگری در برنامه های درسی برای تمرکز بر فرآیندها به جای صرفا محتوا هستند.

کلیدواژه ها:

آموزش علوم طبیعی ، رویکردهای نوین ، آموزش مبتنی بر تحقیق (IBL) ، مدل سازی علمی ، تفکر محاسباتی ، یادگیری پدیدارمحور ، درگیری علمی ، آزمایشگاه های مجازی ، شایستگی های علمی.