نقش هوش مصنوعی و ابزارهای آموزشی در آینده آموزش و پرورش دانش آموزان

پیشرفت سریع هوش مصنوعی در دهه های اخیر، نظام های آموزشی را با فرصت ها و چالش های نوینی مواجه ساخته و بازاندیشی در شیوه های تدریس و یادگیری را ضروری کرده است. مسئله اصلی این پژوهش، بررسی نقش هوش مصنوعی در آینده آموزش و تاثیر آن بر فرایند یاددهی–یادگیری، نقش معلم و تجربه آموزشی دانش آموزان است. هدف پژوهش حاضر، تبیین کارکردهای آموزشی هوش مصنوعی و شناسایی پیامدهای مثبت و منفی به کارگیری آن در محیط های آموزشی می باشد. این پژوهش با روش توصیفی–تحلیلی و با بهره گیری از مطالعه منابع علمی معتبر، مقالات پژوهشی و گزارش های تخصصی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی می تواند با شخصی سازی یادگیری، ارزیابی هوشمند، ارائه بازخورد فوری و پشتیبانی از معلمان، کیفیت آموزش را به طور معناداری ارتقا دهد. همچنین استفاده از سامانه های هوشمند آموزشی موجب افزایش انگیزه یادگیرندگان و بهبود دسترسی عادلانه به آموزش می شود. با این حال، چالش هایی همچون کاهش تعامل انسانی، مسائل اخلاقی، حفظ حریم خصوصی و نیاز به توانمندسازی معلمان نیز مطرح است. نتایج پژوهش نشان می دهد که آینده آموزش در گرو استفاده آگاهانه و هدفمند از هوش مصنوعی، همراه با حفظ نقش محوری معلم و توجه به ابعاد انسانی و تربیتی آموزش خواهد بود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آینده آموزش ، یادگیری هوشمند ، فناوری آموزشی ، نقش معلم